— 7—

huic libello finem imponamus, nonnulla de indole sive de ea ratione dicamus, qua poeta illud consi- lium assecutus est. Ilustrari enim et confirmari quae docuimus non possunt melius quam allata in medium hac q. i et lius paullo i Quamvis igitur, uti iis, quae antecedunt,

di R fabulae in rebus ad litteras pertinentibus cernatur, poetam tamen, senem, ut ait Persius, praegrandem, ut qui tota mente in reipublicae salutem et firmandam et augen- dam i 1 3 naturam non solum in litteris versari easque cum civi- tatis tuta atque integra conservatione arctissimo vinculo coniunctas ostendere, sed etiam de rebus

gi

veteris

nuper factis et disputare et cives omni orationis vi praecipue parabasi hortari et monere videmus. Perspicue enim ipse suum esse indicavit de civibus et monendo et consulendo bene mereri: v. 1054. 1055. 4 — zoıs Hεν„ν⁴‿ ra⁶ασεοσ orνι Ʒϑ⁶‿οσνσα‿οs, öνis godern o d'" 1,dσν νε oο⁵α. TIvv d des oο éyε 1g. cf. Acharnn. 650. Itaque ubicumque fieri potest pugnae ad Arginussas insulas eo ipso anno secun- dis adversisque iuxta famoso factae mentionem iniicit. Sic v. 23. servus propter oneris, quod subire iussus est, molem gravitatemque sese, quod pugnae navali non interfuerit, poenitere ait: 1— ri vdo Sy Odx&eυ,mέαμ᷑ν᷑οάνĩ v. 191. — 30070„ d' Odx Gyo, e? 1ui) vevcuidνννεε ιν*τεον τ⁶μννmεᷣεε⁶ν. ³) v. 697., ubi decem illorum imperatorum accusationem a poeta ita tangi censemus, ut versibus, qui an- tecedunt, de Phrynichi machinationibus locutus illorum culpam voce ouνριασοἀ, huius et sodalium cri- men vocibus zcaiναd et alric egregie signiſicet. v. 1195. 1196. — dalν G⅜ν„, e? dοτοl1 ſoér ye uεν⁷ 66, Quibus versibus et vv. 416. sdq. Sod³εσαο dνα o T*⁴‿νσαι‿ MSex6dν& dg&rrér-e dv oOdx Eouα godτoas, „opd 8 duxναν ev xofe Gνον νεένκοισ⁶

doxννꝙτ:ora ifs Sæe ον ο‿ς; annus, quo haec fabula docta est, satis accurate definitur. Illud proelium, etsi ducibus felicissime ces- sisset et Atheniensium animis mala fortuna sane quam fractis novam salutis spem addidisset, propter dicium, quod Th i lissimi hominis et ex aliorum calamitate suum commodum haurire

soliti, auctoritate de ducibus victoribus crudele ac nefarium tulissent*), poetae imperi caussas omni

—

²) Secriptura, de qua qubitamt, num vera sit, vulgata, st vocem aOechy ad omnes Atkenienses reforas, admodum commoda est. cf. Equitt. 421. 457. Axvv. 87. Pers. Sat. 2. 83. Appellat enim eos emortuos(420.) et insipientes homines (1502.). vid. Eurip. fr. inc. 51.

²⁰) Populus enim praeter omnem consuetudinem iudicium cum magno reipublicae et ditiorum praecipue hominum periculo in hac re sibi vindicayit(cf. Herm. Staatsalterth.§. 130. 11.) nec minus iniustam sententiam tulit, quam Rua postos