— 2—

tuit, sententia et quas Genellius illius vestigia secutus multo ineptiores et a Bohtzio ⁵) iam explosas opiniones tradidit. Missis igitur illis et Ferdinandi Rankii, hominis egregi et, quod omnes uno ore fatentur boni, eximiae industriae doctrinaeque laude florentis, iudicio, ubi acumen a Thierschio(p. 12.) amicitiae plus quam veritati tribuente animadversum nos quidem rouirimn, num quid Bohtzius a no-

bis ille iam commemoratus, qui, ut fabulae indolem proposit 3 i non sane eleganter et subinde tam obscure, ut orationis difficulter Sccniao sententiam nisi intenta opera non excipias, conscripsit, num igitur ille tradiderit quo rectus fabulae intellectus aperiatur videndum est. Sed attulit, ut solent illi interpretes, quos recte nec grammaticos dixeris nec criticos, de comoediae proposito fere nilnl, nisi quae iam a scholiasta annotata essent et praeterquam quod de occasione fa- bulae, quam non inepte quandam quasi impulsi xtrim oblatam appellaveris, ne verbum qui- dem adiecit, res admodum vulgares omnibusque in antiquis litteris vel mediocriter versatis cognitas quaeque fabula lecta cuicumque statim in mentem veniant proposuit. Namque quod Aristophanem, rerum antiquarum laudatorem, recentium severum iudicem, Aeschyli aetatem fortem omnique laude

excellentem perditae et enervatae Euripidis opposui dixit, quaq id quidem abii- ciendumque est, sed ita omnibus poctae fabulis commune, ut quid ad huius fabulae certa procul dubio occasione factae et singulan finem sp is indolem explicandam conferat omnino non appareat.

Wtenim, ut hoc breviter attingam, si pocta nihil aliud vidisset, quam ut cives mollitie et ignavia per-

ditos proposita illa lae Aeschyl poesis imagine ad pristinam virtutem et antiquum ingenium revocaret, scenae in Orcum delatae et descensus ad inferos ficti caussa nequaquam perspiceretur. Quapropter Bernhardus Thierschius, praeccptor quondam meus omni pietate colendus, qui ad comoe- dias Aristophanis explicandas conatu parum prospero accessit, num quod peculiarius poetae propo- situm investigaret circumspiciens puerilibus ineptis ac frigidis nugis, quas de tragoediarum praestantia certantes Aeshsies et Euripides effutiunt, motus in cam tandem pervenit opinionem, ut indicum quin- Atheniensi quam in fabulis aestimandis secuti essent, perversam ratio-

que theatre 1 nem notari putaret. Quod iudicium iam a Lobeckio, intelligente et severo admodum etiam harum satis acerbe reprehensum, etsi non omni veritatis specie destitutum

iter ac

rerum existimatore, bre est, quantopere vacillet quicumque paullo accuratius in argumentum indolemque fabulae inquisiverit Atheniensium, ubi de p 1 la iudicent, imperi-

intelliget. Quamvis enim Ari

tiam et ineptias irridere*) et c ad meliorem poesis imprimis tragicae aestimationem revocare sa-

tis appareat, nos tamen, qui occasionem quoque fabulae, de qua Thierschius, quamquam sese expo-

³) de Rann. Arist. p. 23. *) 1. 2. Errrco rt rd KI96ro*, d dsoντοd, eg ols del ye4αιν οε Ʒεαmνεινοι‿ r 805. sqd. ½ANO. oν*εε àι ϑ ie rcıντ³α 4A1. 1001, 1v dνασσηινοων. 109G„do d⁶ον dmνποον euοννε. So9. rονσόττε rέν⁴‿ εμνεακετ τον νσνναι πε gueis 7rOεντισνν. 783. 64νονν τ ονπσστπν ⁶e&oQα⁸ι ενοαςs. 1109. sdd.&2 de τοτοσ ααeο⁵εεσσον, 1u εᷣ(αα τοσm rore Jeονεμνοιε, 1⁴ Aenrd 1u rνα Ʒεν⁴᷑eντοον 1udeν dοσ⁴⁶e τνσ. dς Ouνναν ⁸νν oν ταυννινετer. croureunueενοον ꝙꝓeχ⁴έαο ei eic. cf. Acl. V. II. 2. 8.