20

cf. id. 757, 51. In zs mutata apparet apud Hes. zeiν, Cyrely. Inde etiam a(relu⁶α, S-T.y-) productum est. Ex notione primaria, quae est tendere, procedit desiderare, et indigere, quae duae notiones vicinae saepe eodem verbo exprimuntur cf. Xuια, ³ G⁴ά, το⁴εμαια, desiderare, angl. lack, want.— De vocali radicis ejecta in„0ꝓνονα, miετν, lεαναα, 10%ꝙ v. supra p. 16. Sscr. J pat(cadere, volare)= xer eadem ratione vocalem suam perdit, quum syllaba reduplicans se adjungit, ut papat abeat in papt— 10x¼ factum est ex dοαν, 70x, sicut xœ ex Gεεαό, ⁊αο. Hanc rationem Buttm.(Gr. II, 174, 188) recte vaticinatus est, et Lobeckius eam rejicere non debuit. IIla enim revera in lingua sscr. reperitur e säh(sustinere, resistere, posse). Non minus confirmatur œe(krr ο) sanscrito&d säp(sequi)— 119.αα.ασνσό έαιꝙ⁷το 1ι˙ι, 119 G00(„⁴μα⁴ νεέι§ι τ αεαάαεοων⁷ που²) 2α⁴ πάαmννννν‿ εεεααοσειι Etym. M. 758, 13. .α.οσ 10 ν 9ο mαμαέαςο⁷(10 196 ό) Ou⁴ααασικιν ‿φκια eηά εα* dοπι⁷‿ααοσνςς τνινν ibid. 25. Verba zισσσ 1ιισαάαασεια, εαινιινν, τννιααοσς pertinent ad O., quae restat in 9*Gσα õnutrire) et„ααα. ϑα⁶ς(lacteus), quod formatum est, ut xτπν⁸‿ ex nrd.(v. supra p. 14),"‿εν⁴ο ex Sœ. Graecae êô ϑ⁴α respondet sscr. NO dhs (bibere, lactere)— æœτerlrlpne, dεε᷑ν³α Phof.— 6 ν⁶σ⁴υοσσςι(induere) est apud inferiores — 011 16 A⁴αο αἀς εκεοσ εεκοαο,&raæ Aad Schol. II. 15, 317; cf. Etym. M. 560, 5— xialalst, aalet Hes. post iaow, cf. zi³ι— 616ε*, dsGαιε⁴ει Hes., cf. Etym. M. 255, 37. 273, 3— 101„1νloest pro dεασασιι, ut&oανα pro dέασσνκνα secundum illam in graeca lingua frequentissimam mutationem spirantis dentalis(s) in gutturalem(h). Reduplicatio apparet etiam in lat. si-sto, sscr. ti-stami, in quo pro ratione hujus linguae t, non s repetitum est.— In W7αα consonans h i. e. spiritus, redinte- grata est, neque lmjus verbi reduplicatio differt a ceteris. In lingua sscr., quae, quum verbum a spiranti h incipit, loco hujus litterae repetit 5 g, graecum 77ααια sonat FIfc ga-ha-mi. Nihil igitur relictum est illi regulae, quae reduplicationem syllaba? factam statuit, nisi ααααα, quod inferiore aetate invaluit, et reprobatum est a Phry- nicho(πιιαασ σάσα πησααραιιν˙οο) aliisque.— De dorico alpxòαα v. Ahrens. dial. dor. p. 346— 64dσ formatum est, ut rov-cxh. di⁴αeα αά ενᷣ εαων§ϑεςασσα, A εα 100 d40dxο, a—r%d α ι⁴⁶ασσ Etym. M. 231, 40— G ιιoe09 est stridor. dνοπμαιοαπνπειναο⁵εμναι τ 9lgεεν αeν τν τκαάα lεπτοο*ιυνοωιναιιμνοσιςασιισι Eustath. 1636, 16— x G˖G spectat ad uo, unde verbum 10⁰0 originem ducit, cf. lat. tur-tur. Sensus proprius esse videtur stridens.— De αααοσ v. supra p. 18.— Flyg praeter accentum speciem participii praesentis labet, simile est„ιμα. Ortum est ex Iv„æ,„ui(ps--yαε— ts, Y‿), cujus sensus proprius est efferri, i. e. oriri, superbire. ptycreg sunt igitur superbissimi.— 016 εο νοςσ‧ deεlο⁸, dνιοQ 0I!ses. cf. Etym. M. 244, 44. Provenit ex 1 ds(ds- ⁴ααά⁴⁷f sicut 11⁴ε⁵ν ex vOεε.— De Taεν cf. sscr. 9 tu, quod inter alia

*