19

quae attuli, hanc conjugationem aut non sequuntur, aut non unice sequuntur. Atque ea, quae restant, dε⁴ιναα, οννν, To-*αι᷑, 1t, non ea de causa reduplicationem habere, demonstrat lingua sanscrita, in qua, nulla simili causa intercedente, reduplicata reperiuntur ista quatuor verba, I da(dare)= do, II dha(ponere)= s, EAl stha(stare)= orc, TI ha(relinquere)= à(1unν).

Hoc quoque genus reduplicationis, ut cetera, notionem intendit, id quod saepius adhuc manifestum est; atqui, ut vocalis e, quae ad eam formandam adhibetur, tenuior, ita et vis ejus minus efficacior est. Neque tamen multum differt et forma et sensu ab hoc genere, quod proxime praecedit. Antiquitus hanc reduplicationem non solum ad praesens et imperfectum attinuisse, indicat Homericum d οιαασ, et confirmatur lingua sanscrita, quae nonnunquam eadem verba reduplicat idque etiam in aliis temporibus.

ADNOTAMENTUM. Fρ⁴α⁵ασεςε, αοσ Tνπmσαᷣν, A ddrln d2³,d00 duid aνeg, drl roũ ε⁴με⁵οσασρνεε, d1 το αëισ, d0, 5 ☛ Etym. M. 334, 1— uε⁴ν(Steph. zru*ναέανι),*α⁴αα‿εέυνν, ‿³ισν Hes.— zετ⁴eα sumo ex srtirα⁴o, Er0ε†ꝓαον Hes., crirdaο igitur praeter reduplicationem instructum est intens., sicut dεαέετιοο, drdοσρσο. Ortum est ex ê 1⁴(cf. p. 12), et, quum transitive usur- patur, significat educare, similiter ac lat. tollere(liberos), francogall. élever, angl. bring up; quum vero intransitive, significat salire. Inde nascitur sensus ludendi, de- ludendi, cf. αεμέαν. Memorabile est, verbum hebr. 500„ quod ex eadem Dp tal progressum est, etiam notionem deludendi, irridendi habere— Turrvdòovra(ita cod. pro rOτνιυονπισα), xolesovra Hes. Pertinet ad NO ‿νν(νεμα), et significat respirare, requiescere, quum Trouπνναα exprimat anhelare, laborare, ita ut haec duo verba plane contrarium sensum contineant. Anhelitus enim, prout gravi labore efficitur aut inter- clusione spiritus levata, utrumque significare potest et laborare et requiescere.— De mi—oννuι vel potius&*ισι⁵εσρσι v. Aristot. Hist. An. 5, 6 Schm.— De Ti†ꝓἀςσυσν v. Lobeck. Parall. 37 n.— 71¶ σσᷣ̃⁵taffert Etym. M. 673, 55 sensu iꝓpαοmνα. Ortum est ex V qoa, unde d-ροασ‿‿tvc et radix secundaria godε-o provenit v. Lobeck. Rh. 83.— In zurdνοαοααμαι σ insertum est, ut in 4οσνα, 1τ³νασαQσ*½, dlοανοο.— 1⁴νϑάιιιαοοα reducendum

est ad"), eamque affert Hes. 9⁴ςεαε, slœuet. Esse potest, ut inde notio parandi, faciendi profecta sit, quae similiter progerminavit ex dyety, lat. agere, nostro treiben, angl. carry on. Sensum vero praecipue aptum locis, quae sunt apud Homer. Od. 13, 106 et Lycophr. Al. 620 praebet arab. thabba thab(industrium, sollertem esse, orοιναςειν)— 10 d46 10α ixα dedenlaolaorat d.απ½ñ το ⁶ κα vic Arcadius 164.— G ⁶εσεσσα,—†σεε Hes.— cerle, 1νμέι Hes.— ετασ⁄ϑα rεν⁴υός εασι Hes. Varia forma est verbi wνια. Radicem να, unde illud ortum est, praebet

imperativus xy i. e. zde(tende, sc. manum), atque affert Etym. M. 452, 23 1ον τ νπι 3*