21

significat laedere(to injure, to hurt, to kill Wils.).— T¹r ο ³e⁷/mνραο½ Ʒμέαου rerrοενi Etym. M. 760, 47 cf. Eustath. 229, 28..„0νε0ν, 6!669 zt(ita codex; suppl. rer- xlyονν) Hes. Est hoc deminutivum et referendum ad perditum ztyν et 14½⁴ο, pariter ac 1νννιον ad rννον et roοννιι— lrs409, 100 Rb Hes. Prognatum est ex*⁴αlε⁵εν, quod Etym. M. 608, 33 explicat zcναέιανοαι mτ⁹ρερeνεεν,» c² ve2.—-ipxdie et aeακαεεσα pertinent vel ad praecedens*dãdety, ut sint pro viyxedio et viνακε⁴εοι, aut, quod malo, ad cognatam 1G ⁴, cujus vestigia extant in al⁴dous, eεαyõ Hes. et in lat. cillere, movere, de quo v. Servium et Fest. p. 194 M.— lyyAu³bαοσς, rOe—εαμνενοσ vruαsos&n τυ ευιαιν Hes. Referendum est ad"„ d, Aw, de qua v. supra p. 13.— vlyyο, ⁸ido dod Hes.„e„νοε LEustath. 1880, 63. est vel pOο, vel„³αο. Si posterior ponitur, quod propter plyyoas commodum videtur, ejectum est. Cf. sscr. I gri (mussare, cnnere). ſn gir(vox, carmen).— Formam genuinam substantivi lος puto xiος, lxsos, cui respondent sscr. redupl. Se cakra(orbis, rota), hebr. 252 cicar(orbis), lat. cicer." linguae graecae sonuisse existimo eo, quae non multum differt a*α, quam v. supra p. 7, de transpositione litterae O v. p. 13.

d) Vocalis y adjecta ad primam consonantem.

Supra vidimus syllabam reduplicantem interdum et pro s habere. Eo pertinent deεdεσσονμμσι, Seε⁴sονυινααν pro dεςσσοσνάν, dsdlοναυανππ, cf. perfecta deεdoνα, dε⁵dεα, dε⁴ενναα pro dεdο⁶, dedec, dédeyεομα. Similiter aliquoties proa adhibitum videtur, ut 2i alec pro xi‿, ⁴-, w-- rd-G pro rt‿τ⁴α(cf. p. 19),"n-vε G pro vie ³, vvl-a pro vi-pi-aæ et uf-l-roy(cantilenae genus, v. Poll. 4, 79) pro vi-l-*ον. In lingua hebraica y ni est flebilis cantus. IIla reduplicationis ratio apparet etiam in alia voce,

8 2 quae in Graeciam migravit, Gm„κσemuυ vel Gνωασο. Arabice haec vox sonat e sim-

simon, chaldaice NRpUn schum-schéma. Fons, unde profluxit, semiticus est.

De reduplicatione in medio et fine radicis.

Utrumque perraro fit. Exempla, quae inveni, sunt Oe‿leetus oy, om- err-T ⁸⁶ , quibus similia sunt perfect. 2-Oν‿ικ-a pro e rnd- yoO-a vel s-εο- οσ-a et particip. 2-O-„ο- 0 et, quae inde orta sunt, Sy οννοει et Syονσοοοιςσ. In fine radicis reduplicationem labent aoristi 8Oενακανκονν et svlranoy, et comicum doοι, dr! 105 doxdo Hes., quo Hermippus lusit. Observandum est vocalem radicis in syllaba reduplicante semper mutatam esse.

Singulare genus reduplicationis restat, quod uno verbo tangam. Amplectitur autem eas radices, quae in initio et fine eandem simplicem consonantem habent, vocali in medio posita. Im Sanscrit, inquit Humboldtius(Ueber d. Verschied. d. menschl. Sprachb. p. 423), haben diese Wurzeln eine zum Ausdruck durch Reduplication pas-