13

aA³ιeισς(aοꝓο,„Xog Hes.) et in Sser. 3 brü(loqui). Num sensus verbi 6080 in loco Athenaei 10, p. 447 B ad eam notiondm accommodari possit, in incerto relinquo — T0νꝓρροεσ, 90½1 νμε⁴⁴ισμ, r0¼ꝙα ν⁸ε 50eAle postulant radicem, qualis est in 8-944- 60„, 2bOy, 6r4,0„ Hes. et in lat. bull-io. et ꝙ alternant et in vicinis S⁄ει‿ et ⁴‿ ο.— Verbi 70⁶εν fundamentum est 1„ sensu rotundandi, cujus vestigia inveniuntur in sser. Moft guli(9 globulus), cum incremento(guna) nfr göla, quod Wilson mterbretutur, a circle, a ball, any thing round or globular. In lingua hebraiea 523 v 9 gal significat volvere atque in deriva atis praecipue apparet notio rotunditatis, in his n göl(vas rotundum), quocum congruit modo allatum sanser. göla, graec. yaν³s, vocali v, ut in sanscr., intenta. Fortasse ad hanc racdlicem pertinet„εldεεce (yeltSaiε) du‿νε⁴νοσα Hes. Qua ratione Felléar ex N Fal(& EFd³ν), eadem yellEatο ε„æ progressum esse potest. Ad radicem ya* reducit nos etiam„o⁴⁵ο⁷, 0rO³ααμαοε Hes., et ad formam„u⁴l„ουα‿ο⁷, drοιοt id. De quorum sensu cf. esduνμια, involucrum. Ex illa radice„ Colvere, rotundare) proyenit etiam„xναον(α ejecto„⁴eεον), duod Hes. explicat vevᷣοον 6⁹ν☛— Vaé-duν pertinet ad„Oαεναι(cf. Lobeck. Pathol. p. 3⁵). Eadem racddix„oa progenuit 7ν(ut V oa Peν⁸) et„oνο⁶⁴⁵ν Aνπσσενα er qνο Hes.— 1εϑ◻% et 18*⁹*νn orta sunt ex 0 ⁰0—— ερ 6 postulat radicem ꝙoe, ut sscr. TrN bambhara(apis) radicem 2†, bri, quàm conjicio sonum mussantem imitando expressisse et Aversam ſisse ab altera 3* bri

(ferre), et a Pes, quod ex—⁸ο ortum est. 3 2 8 Sdine incremento vocalis radicis apparet in his: Ba- Sci-c, LeAe e. 48 n Sα- 0ανιέ, a‿ατ‿α‿lv et α‿‿ασσιααα, 9.‿ιασςε A⁴α‿ας et Ke- a*α, ad MMο‿-dd, rd‿‿ paxo- uα, 5‿.mςιm⁹σ-d, ad‿, α‿ά—ov,„‿) d⁴.—9 vd- IA=„E pro— 4-„S 2u= 4-9 pro d‿- æναν‿og. Vocalis ineipiens cum sequenti consonanti repetita- est in ereνQν‿,&y-Oy dòοr pro seyO-ν, dν‿eν, d‿σeωην‿, dy‿αeκο sε, G-d1„8. Singulare exemplum solius vocalis, quae in initio est, pluries repetitae est comicum 2dεεεεεεεεαοοεστ Arist. Batr. 1314. Huc pertinent etiam aliquot verba, in quibus O, ut saepissime fit, et vicunun 1 locum suum mutaverunt. Unum /½ ο ⁷σ(ενεκ εν vOrοοε Hes.) pro éyeybe? modo vidimus, alia sunt dασ⁶αισετισ pro 9*‿‿ςοἀm‿το, poν (bro yo*O-⁴,„o-οο‿‿ς⁴]·, 4οιό³⁶(pro-Gο⁴σ ‿⁴, 10209-). ⁴νιο(Pro αμ‿⁴αο‿εοςε, 14—.-og), Ad2ανο(pro d‿ν᷑αρlωο*),*da*νν(pro xd‿ X1—, 2‿‿‿ε⁷. ADNOTAMENTUNI. Verbi αρᷣαρσ radix est Sα(342e), cujus β pro F esse videtur, si respicimus sscr. I* wac'(loqui), lat. voc-o. Non aliter Gβ ex ortum est in Sαμμασι vel 5040ℳ1ι, Ind linguae indogermanic ae et semiticae simul demon- strant, lat. voLo, goth. vil-jan, hebr. b 1 Wwral Cvelle). In ceνα₰α⁴ι, αηισeρι 9 8 01 80, νααάιρμ⁴α 1.◻m᷑,— nom S et G ad radicem pertinent, quod vix opus est memorare, sed, unde illa profecta sunt.— Tantaαeωα et αmπαν orta sunt ex