12

örœν—νννερ εα eνεαινν ⁶ ²ο(cod. 8 ε) Hes. In lingua arab. significat verbum

₰ laphpha lap obvolvere, circumvolvere. De propinquitate notionum circumvol- vendi et obnubilandi cf. zlt et lat. nubo et nubes. 1llœα igitur est caligo, et deinde nimbus. Hoc modo via aperitur ad vocem dan, formatam ut Scu¹, 1097n, ejusque cognatas intelligendas. Namque est„⁴ιυιιμα.— νεμααρ⁴ςοεται ϑ‿εοα, drdεe ddνονα Hes. dictum videtur a tremore lacrimarum vel guttarum. rcντ⁴εέιοε, 20ννν⁶ε Suid. V 11*, Mla per linguas indogermanicas et semiticas sparsa est multamque sobolem progerminavit. Ejus notio est tollere, pendére et pendére. Sensus verborum rcνταενςν et raνεαεν idem valet, quod σενεν, ·οεένανεν(rwrralerat, daledercs Hes. Srανπι⁴αεειεν, Oeus“ id.) eumque ommino exprimit francogall. pendiller. In arabica lingua, quam jam saepius vidimus communes cum graeca formas reduplicatas habere, 55 taltala est commovere, agitare, concutere, quem sensum transitivum habent etiam rανταε⁴αι et rœνταα⁶α— Sαμαμ et αρ⁴⁴ ι(ita scribendum pro 3⁴ℛ α) et.νκρφ⁴αχαα³‿ς³ explicantur omnia ab Hesychio verbo TO⁶,εεεννν. Radices a et α, quarum posterior(q enim= alth. p) congruit cum alth. pol-on(jacere), cohaerent cum rανας mmQχπαά, quod et ipsum notionem tremendi habet. Primigenia vis horum verborum esse videtur huc illuc jactari. De alio sensu vérbi Sasußd⸗d0, Vocee) rolg vellech Hes. v. quae continuo dicam de 1 01.— Tar age 10 rOειαεινν Ammonius. 6erενναεσ r0 ‿ ĩ Hes.&Tα.φαοσ ρρεοω õ(I. rα⁴έι⁵ν) EtOεεαον id. Ut 1oOμέοοιν ex, 00⁴èM00, ita ex 1.νασ mutatum videtur, quod est apud Hes., rœeνϑάααεοε(cbd. habet raxrνοανι⁸ Bet, sed ordo postulat 1.νϑααεςε 20 ε. His omübus subest N mϑαϑο, quam non differre puto a 1 00(- 900-0») salire, trepidare, palpitare, dνdεοσσ. 104⁹‿0908 1„, Geleur Hes. habet sensum causativum tremefacere. Utramque notionem saliendi et tremendi involvit hebr. ν2 rtar. 1079000 Cei, enjus altera forma est 1ν οουνσαιιν(cf. ν,οονςσ †ραυ Hes.) bene explicat Valckenarius ad Ammon. v. 1απαοε εσνέισ,»tremulo labiorum motu murmurare«(cf. Lobeck. Rh. 231). Ita intellexit hoc verbum etiam Schol. Aristoph. Acharn. 683 10„9oOreg, 1.οσ ꝙ εꝓeονμαεμνοι, d⁶τοσι τ νεε νυνοωνοεsεg. Cf. quae supra p. 4 dixi de αα α, et praecedens 5ν. Ad sensum formamque hujus verbi proxime accedit arab.

redupl. 5 tharthara o thar multiloquum esse, blaterare. Ut 1100μλeGʃ ex 109— 1100Gͥ/ꝛ rναάνςμσ ex 1πνιαςεσσ, ita r0νιιυηι¶ e rνοοοοσσ progressum esse verisimile est. Affert et explicat illud verbum Eustath. 1095, 19 rormQο(ςρνα εσ uενυαιοο αωιν ττιο d τυνν σmτεναιmινετωνπνινονυνοοντνεσ εςσεεοσν,**ον τπποννν*νu diοrelodvreg(cf. Athenaeus 4, 131 D.).= Sν ασαά⁶εσ, si samum est, cohaeret cum Hοr(3⁶ι. Ad sensum quadrat Hesychii explicatio vocis Sαmπαπσαραά̈ᷣπανιια.. Ta— 10ν-— Joyyνασα, ds vOο σρowv⁷Raa Hes. Pertinet ad„ει‿ςι— 90O0ν 10„9000y, Sodr Hes. Reducit nos ad 5οςσ mu, quae se ostendit in Sοοι‿