11

, S0³⁴ε‿ Soν‿ι, PoOy-ε‿αι 10‿9-dc et 10ν-9-dte et 105-909-vy,, 10»— S ⁴³ ‿νοι⁶σο, ou‿‿ go-uge et 710¼-Pο⁴‿‿σασα, Sι—‿⁵αεςα, roy-euo et ro‿eubleo et„oy-u-‿ c, ruν‿elela et zœeν‿‿τανeto et Tc‿ra-og, ydν‿eρννπα,„‿ ναάso» et Var‿ε‿io, ro·90-lg, v0⁵, Gvs„ S0⁴α‿μι‿ie, voy-yul-is et voy-yνl-y, vun. YO⁴—p 1eν 9O„-ddy et reν‿ 19-vn, ms,- pOν-dd⁴.

Uno Saοακεα excepto, omnium harum radicum, quae nasalem in syllabam reduplicantem asciverunt, secundam consonantem O aut 4 esse videmus. Idem infra nobis occurret in ιαη,ο‿ιι, τπτ̈⁵μι‿‿᷑ςᷣl—uι, iy- Oα?νι, aliis. Similiter lingua sanscrita saepe nasalem in syllabam reduplicantem recipit. Boppius(Vergleich. Gr. p. 826) statuit, nasalem esse pro o et 1. At hoc neque pro lingua graeca neque pro sanscrita defendi poterit. Imo illa litteram e in syllaba reduplicante praecipue fovet, haec non spernit. Vis nasalis hic quoque eadem est, quae ¹ accedentis, videlicet vocalem intendit, et xou in 1ο- 0-dG0 efficit idem, quod zov in zν‿ ⁹-1. Istud reduplicationis genus etiam latius patet in lingua sanscr. quam in graeca, neque tum potissimum locum habet, quum secunda radicis consonans O vel 1 est. Aliqua exempla affert Boehtlingk. Sanscr. Chrest. p. 277.

ADNOTAMENTUM. Tauεασαρρ, eεοeνονπνεν, 8Oev Hes. De sensu hujus verbi, quod ad"oh m*παα(r14⁰⁰) pertinet, postea dicam s. v. Tmπνια⁴ et rrœπετα— Tιπαeςα ducendum est a rλ.αι, quod Lobeck. Rh. 116 recte cum παααι cohaerere ait. Proprius hujus radicis sensus est volvere, 8400⁰. Vis Kague illius adjectivi est tortuosus, quam Hes. jam indicat rœνπααοεοασσν, dein,drp.... vc roνεxν 1 ςα ι 0x*οαν. Cujus notionis adjectiva reduplicata exhibet lingua hebraica 15509, Ppp⸗ quae anfractus quasi pingunt. Hac via etiam Tιναᷣ⁴mρ oet απσ⁴ᷣιιος, in quibus notio calliditatis inest, facillime intelliguntur cf. dyxοος et ⁰reulotuirns, sscr. Ffra. cutila (curvatus, fraudulentus).— Gvοαευοισ⁶ ινκ⁴᷑ εειν, dνασάια⁴ςσσσιιν Hes. Glναοι⁶ουνπ—εε, dœra ochren Etym. M. 96, 7. Radix est certe duæ, atque haec invenitur in linguis semitt. hebr., duc, tundere, inde ap mortarium= 6070 5. Sed restat Ila etiam in graeca lingua ipsa cum incremento e(guna). Hesych. affert deuwet, oout! Sei. Afflictum vel afflictatum esse facile transit in notionem curae, cujus duplex sensus vel aegritudinis vel diligentiae saepe in eisdem verbis inest cf. εκαε³dα⁴ ναι 2⁶ο et v,d(cujus propria significatio est contundere, caedere), nostrum Sorge, francogall. soin, angl. anxious(anxius, diligens). His praemissis, non difficile erit,&dπαιεαςσ et ddevvg(uεᷣο- usOos, aerumnosus), quod æ intens. habet, huc referre.

v0νννενυ, τ˙οεεεέμννειι—Hes. Rad. est ul, quam videmus in æul-ic, 2u- 1odo et sscr. F clu(? se movere). Est igitur volvere sc. oculos, cf. de supplenda hac motione 1AA, et quae mox dicam de rarrralο et œrτraddν.— 10*⁹ο⁹ασοεννν, detetr, Hes.—

n0O‿ννιοως, ενανν id.— Aa², 1uεr αe⁷ει⁶ωυςινμμοσσο εα σνεοος Phot. Aauildmεos, 2*