Aufsatz 
De Graecae linguae reduplicatione praeter perfectum / Johann Heinrich Hainebach
Entstehung
Einzelbild herunterladen

8

50*iεςꝙ Hes. Radix servata est in Sscr. N cür(sonare), unde ortum redupl. Aa c'acöra (perdris). Deprehenditur etiam in60- G§8,(cor-vus), r00-ddv,o0 cs. 1‿◻⁴³εμ 7) 1O0 ι⁶᷑J τισ⁴ἀςσςσσν Hes. uoodoe, 110¹⁰ Nxor dmorelet, r⁴αιόἀςσσε, ndnuduuos!, dεινοιπτια id. 1aoOnavLide, οατε, e? id. oμι⁵σεοσκενν, dveruνn(cod.) id. 10⁴ν⁶

(cod.), 2X 9⁸ 9ααἀ⁴oοσασιοs id. Prognata sunt haec verba ex V 1⁴αο fluere, quem sensum

eadem radix habet in linguis semiticis, hebr.% 1 D mar. Forma reduplicata αιο vel 11 zignificat cum impetu fluere, tumultuari, sicut francog. floflotter, quod et ipsum ex flotter(fluere) reduplicatione ortum est. Graecum oιμνοο aequi-

parat et forma et sensu Arab.n marmara(ffuctuare, commotum esse). Ex eadem 1 ⁴⁴αο v in o mutato, proſecta sunt 1O0οεειο quod Phot. interpretatur 400- 109νt, g&r†αοε* et deinceps vταιαςοmε, Xe,)(?) 6nl d06dre, et 160Gʃο.... Hes. et ½⁴οισοοσσσσ, quod Tim. lex. Plat. p. 181 explicat 2ιGτεσe 2d Oιο‿ανεμιεε exqoße 2y dAναα⁶ ε. Phot. quidem et Lobeckius Rh. p. 232 ducunt 1νσ⁴⁶εςιςι à ⁵μμοοιιιια; at puto suff. 00 in Graeca lingua non esse, atque etiam simplicius et aptius illud cum 100ʃʃο et 1οιιο⁵ε conjungi. Notiones enim tumultuandi et terrendi admodum propinquae sunt atque adeo consociatae in verbis 1α⁶ιν, uxe et turbare 11⁴àj/9G0,, quod eundem sensum habet, quem 7⁴νο 00(v. l. l. Tim. lex. Plat. p. 181), ex hoc verbo progressit, similiter atque alth. murmulôn ex murmurôn(Graff Alth. Wortsch. s. v.), quod verbum ex lingua latina aut ejus filiabus in nostram migrasse videtur.

Nihildum dixi de verbis ⁴αριμααοα et ½⁴‿ενιι⁴ιςι Sed antequam hoc faciam, ratio quam paucissimis mihi reddenda est de lege ac via, quam in grammaticis disqui- sitionibus sequor. Est autem haec, ut quae vocalibus tantum differunt, consonantibus vero congruunt, nisi sensus obstat, ad eundem fontem reducam. Vice argumentorum meorum, quae hoc loco emucleare non possum, fungatur auctoritas duorum gravium virorum, Jakobi Grimmi et Humboldti. IIle dicit(Gramm. II, p. 1):»Die Ponsarrii⸗ gestaltet, der Vocal bestimmt und beleuchtet das Wort«; hic(über die Verschied. des menschl. Sprachb. p. 326):»Die Vocale gesellen sich in dem Ausdruck der Begriffé nur den Consonanten bei, und dienen hauptsächlich zur näheren Bestimmung des durch die Consonanten gestalteten Wortes.« Revertor nunc ad ucrnidigc et eisknbiLo, et affirmo ista verba eandem originem habere quam 1οιιιεα. Ex notione fluendi, quae in 1ενο inest, plus semel oritur splendere; aquae enim fluentis proprius est gplendor, et superficies speculo comparatur. lta significant et fluere et splendere lat. liquere, hebr. py, simile est Grανανει, 11:,wḿXM-e, Hles. Ad sensum verb LueOtmOlsc explicandum, satio habeo, notionem turbandi(ανανεενν), quae inest in uo0ubw, in mentem revocare. 100% à0 certe non minus pertinet ad ꝗ³⁴οσ, quam 1100G⁰0ã ad 20⁰. Sensus verbi q³⁴σ est turbare, miscere, humectare, hoc, ut videtur, a miscendis