7

Ka-r⁵ο‿o, vao-yaio-—o et„αρ- ναρ-l, Lec-4e0-G et 4G⁸G- uu‿οσσ⁹ 1.ο-ας- 15 ⁰, Levꝑ‿uug-o, 10-u⁴ο‿ο et 1-⁴ευο-εα et 109—u oo, Troo-p ο-o et 700- ο- 18, 100— r0-, 4O0- uοο— B‿ο et 1⁷‿—a0O- d0et 1⁴οι- ℳνά— GG pro 1100- 4109— 29000, 800-09- bSc9 et Soo—o iοο OO- 00— y, S0-SeO-lG, sO- e- ⁵⁶, 1sO un-ie, 12O O² 0⁴, Vadyalido pro Tal‿α io, 8A4- e4-l0 pro fel*⁸ Fel-lc, udο‿εααμρ‿s et ucο‿ασ-vyj,*⁴ꝑο-jw- o„, y‿—yx- a et Vadycis et „αο- vaꝗ-²», 1dο- Tα-og, a- 1‿ετο‿οε cum« intens., 100-u-os, nogu= et r †ꝓͥQ⁵⁴ος, ⁴⁶⁴ςρ⁸ςεμ⁴ισ‿ οος, S6ο‿-Oο,„⁴O‿ νο.æ et*oρ-.οοσ‿uyν,„o‿υοα, so- εο‿εc et ε- εO‿.o9, 460- 1O et 1ε- MO-og,„ε— O-os, 5ο- 9e-, S69-S9-1op, 5(‿α,*d 1ο‿os, 1 ς˙σσ‿da, vο‿—*α pro„α—|σοα⁴-⁴οωια—⁸.

ADNOTAMENTUM. Kaoxaloc est apud Homerum II. 20, 157 doxatοε dsν ναα 110GOν 0νιμέμννυνρ⁶ηιααεισ. Schol.*⁴ οκαασσε, ετοαόάαμ⁴νετο, Sdelero,*οꝓρεέια.—*⁴eέάασοοı„ 10 deGνμκσπσσ⁴αο /Phot.*⁴dοeκααςασ.... 8ν100 ᷣμς εμαά⁴φεμαφς. Pluν τα m ⁶οσσες*⁴νω (cod. 5 ντυ τm Odανς ⁷⁴οm) Hes. Postrema corrupta sunt et fortasse legendum va* Sn z* odcig deοα. In lingua Sanscr. radix, quae graecae respondet, est car (ire, ambulare), unde fit nomen reduplicatum c'aräcara(mobilis, vacillans, tremulus, aer, coelum). Quibus Scholiastae explicatio verbi xeοναασ⁴οενν,*αάανεοσα, Gεleσ⁵σαα plane confirmatur, atque nescio an Hesychi verbis aliquid lucis impertiatur. Quum illa radix, ut vidimus, in lingua Sanscr., simulque in lingua hebraica, ubi sonat Ne e kar, significet circuire, dοναον(carcer et mandra) sepimentum esse videtur. „αοκααο, Vaęyαο⁸, ydoyoa, Vaoæoν⁸, yαοꝓκαεαισ„εοꝙννοο, ooyνoæ conjungenda sunt. αοꝙάακιμνο 9%%% Hes.„ꝓναοο, S0„x id. voori, ver67og, 90'jod 1d ödœνα, ureseu(. Veres je¹) id. Ex anecd. Bekk. 233 Teyua, drr0νοο, dtν ob (add. x⁴.) Bdara dne⁵jel— d dε ᷣμαασ ⁴‿ τον έ νέοσννοαάα ε—, id simul colligi potest, vocalem o hujus substantivi in e mutatum, atque„oονσαα et„eoυοᷣα, quod Hesych. explicat,«ν, deGνααιτιοιον, idem esse. 1„o invenitur in Sser. T gär, unde

— ᷣ—

factum 2* gri(sonum edere, mussare, glutire) et reduplicata est in Arab./

gargara(cum murmure per guttur demittere potum, prae indignatione vociferari Freytag. lex.). Etiam in 72- agog. 0104„ Hes., illa simplex conspicitur. Videtur igitur verbum„αρꝓναα sonum exprimere, praecipue talem, qualem guttur delabente aqua edit, ut Angl. gurgle. Inde processit glutire et porro impleri, de qua notione cf. francogall. gorger et regorger et Angl. gorge(glutire, implere et impleri).— Nomen. proprium Iρꝓάά✕ά⁶σσα esse videtur fauces, ut Sscr. Aa gharghara(pass of a mountain

Wils.) cf. francogall. gorge—„oyæ dictum est a murmure aquae in cloacis fluentis ef. Angl. gurgle. Si„oοσασ,‧ ut supra dixi, cum„eνουοσσσ congruit, significatio hujus vocis mira videtur. At ex notione sonandi, quam radix„αο habuit, ille sensus pro- gressus esse potest, ut nostrum Halle ex althd. héllan(sonare, Grimm N. 232)—*6xogc,

3