— 241

werde, entspricht auch gerade der psychologischen Erfahrung. Attamen non praetereundum est, Glaucam non ferro obtruncatam esse, sed vestibus venenatis confectam, quae ipsi a Medea donatae erant et per liberos traditae. Eodemque modo interemtus est Creon, eius pater 1126 sdq. Creonta intelligunt per rügavvov et 7οdv' SSavra de lasone sumunt. lam vero lason omnino non interfectus est, neque Creon, ut diximus, ferro. Loquitur tamen Medea et de lasone interficiendo 165 et 379. veadods ¹hoa, rarea 7ε Kal aG*ν νεiν ⁷ 6ν. Eodemque modo ante Creon 291 per nuntios eam rem edoctus: 75ν dνa ual**μανα a Jaouevyv. Igitur remnanent difficultates vix expediendae. Si quis dicat, non opus esse ut nutrix de mortis genere accurate disputet, respondeo, poëtam sibi non contradicere posse. Aliud est, si Medea ipsa de mortis generibus, quibus tres inimicorum, Creon, Glauca et lason afficiendi essent, deliberat 380. Ibi commemoratur incendium, ferrum, venenum. Aliud est, si poëta tragicus in fabulae prologo ea praesiguificat, quae in rerum inter se nexarum ordine ac serie eventura sunt. Igitur statuo verba i ντον— XE*νοs de liberis capienda esse; sequentia ruavvov Töv rs T¹Haura de Glauca et Jasone. Nam Glauca nominatur v ravnos 1055. rögavvos ub 1115; regis filia. voy Bacikis 970. De eadem usurpantur formulae vOTdεαονυ ι⁶ιςρms 328; vO5,0r 620; vsoννυοο vνμ 799; véauis 1140. Haec ratio propter addita röv ε †iuavra praeferenda esse videtur. Similiter YSs 70„auvon 866. Scribe pro y ual Havvov facili emendatione τ τρeov. Iam dixeris, hoc modo non sermonem esse de Creonte occiso. Opinor de eo rege noluisse quidl poëtam praemonere, aut nutricem non cogitasse, sive metu quodam sive veneratione adductam. Vides eam contra ser- monem facere de lasone non occiso, quem occisum iri temere divinavit. Ut Creon simul intelligi possit, scribere possumus» ð̈ο ττυοννονε sive, quod Scaligerus voluit, dualem T09dvuc. Restant duae aliae rationes, quae mihi in mentem venerunt, ad istum vexatum locum expe- diendum. Ut lasonem non interfectum ex verbis removeamus, riv 78 ſaura aut aliter interpretandum est aut corrigendum. Quumque nulla varietas lectionis sit, totus autem locus tali modo compositus, ut res obscurius enuntientur, in vocabulo ijaura ex proposito poëtae latere potest singularis quidam sensus. Scilicet hoc verbum, quamquam raro, usurpatur etiam de parentibus, qui liberos in matrimonium collocant, ex qua antiquorum consuetudine signifi- cationem vocabulorum sponsi et sponsae recte explicaveris. Hoc si quis statuere velit ab Euripide factum esse, verba rüHavvov rév τε avra de Glauca et Creonte capi possunt, qui filiam lasoni nuptum dedit. Igitur esset 75νν Phhavra idem, quod 265 τ5 dvra Sorarég. Sensus autem propterea ambiguus, quoniam auditores etiam de lasone cogitare poterant. Attamen huic coniecturae audaciori non multum tribuo, quum idonea atque indubitata eius verbi usus exempla desunt. Audacissima ratio, quam quis possit suadere, nititur verbis