20

A

Antig. 763 explicans, Bagös est, a quo grave quid metuendum. Bene Schoenius comparavit verba Creontis ouy ögνε‿μ b 323. Praeterea vide 138 aHν‿ςιυρον 69 äãv; Bagds oNXos 1238; 104 Oosνòs adãdous. Apud Sophoclem Oedipus Gaguvseis dicitur, ira correptus Tyr. 781. Pro rjuòe exspectaveris aurνv non habita ratione versus. Sed nutrix quasi prae- sentem Medeam monstrat. Post verba osiuaivch ĩ6, iu Nauckius duo versiculos e contextis eiecit: ᷣ S ππτον σ Oãoyavov dl" raτοs σ òG μαοωοσς sis,ac', 1u 0αõμeεςos. Quum ista verba 380 repetantur, alii viri docti ea hoc loco eliminare voluerunt, alii illo. Defenderunt Firnhaberus et Klotzius; retinuerunt Kirchhoffius et Schoenius. Non omisit quidem Elmsleius, sed tamen infra melius legi arbitratur. Porsonus verba σ,³— Xeα⁵οs, quae censet simpliciter huc retracta esse ex 381. h. l. non recepit; Valckenarius ad Phoeniss. 1286 infra delenda esse statuit. Si versiculi h. I. leguntur, sine dubio non eo sensu explicari possunt, quo infra interpretanda sunt. Nam ibi perspicue de Glauca et Creonte enuntiantur, in nostro vero prologo propter sequentia i ual röHavvov r6ν ᷑ Haura râvn aut de Medea ipsa aut de eius liberis intelligantur oportet. Me iudice, non omittendi sunt. Nam in codicibus nulla varietas est, et Euripides in prologis multa indicat, ut auditores lectoresve praesagire ac divinare possint, quae ad fabulae enarrationem ac descriptionem pertinent. Hoc bene scholiastes perspexit dicens: 5.908 Nãâ àQ, ßfDα ππαοεμε̈νέαν αεέαααοντa sive ut in antegressis legitur ö d EüOrον6 τƷ εeααονσασα Ʒναρρνε. Praeterea versus repetiti non offendunt; hi inveniuntur in omnibus poëtis. lam si illa genuina habentur, de eorum sensu quaeritur. Ac scholiastes quidem dubius est, oporteatne ea explicari de liberis Medeae, an de Medea ipsa. Dicit enim ër⁴ ⁊πνꝙπταανꝙàƷονυασσσέον. dbvaral ds al irl adrs Auοο*αα⁵. De Medea ipsa non intellexerim. Nam de eius mortis genere, quantum scio, nil scitur. Ex- spectaveris etiam doνταα. De liberis, qui ferro iugulati sunt a matre scelerata, capi non nequeunt. Conf. 1320 sqd. Tunc Xéνα˙οs esset lectus, in quo dormiebant. De Medea si in- telligitur, esse debet lectus coniugalis, in quo sibi ipsa mortem consciscere voluerit. Difficultas est, quod verba uισσm Ʒοã docere videntur, non cogitandum esse de domo ipsius Medeae, in quam non fuit quod tacite intraret, sed de domo Glaucae sive Creontis, quae 382 5.Gμά vWQinöv nominatur. Sed optimo iure quispiam dicat, caussam fuisse, cur necem perpetratura in eas domus partes tacite intraret, ubi liberi dormiebant. Recentiore tempore qui verba illa probant, de Glauca, lasonis sponsa, interpretantur, quod ex additis verbis recte et defendi et evinci posse putant. Apposite Schoenius: Da von einer Rachethat die Rede ist, deren Unter- nehmung die Amme befürchtet, so muss sie hier schon auf eine der Personen, die der Medea Kränkung bereitet haben, als muthmasslichen Gegenstand des Wuthausbruches hinweisen. Die Vermuthung, dass der Wuthausbruch der Medea sich zuerst gegen die Nebenbuhlerin richten