15

0d h IoNSels Téuνονas d0u T0059

urTsivco Rün«Lcoras: Kai H,ε Ʒντεεοετν τασηνm

S τ ππασ.•φ ϑνο*ρσι Tνννο dοινν, hväyagoev Alcest. 5— 7.

Po⁸gav sr, 02pual, T⁵+ir 344. 61ο permutationem ac vicissitudinem significans transfertur ad retributionem, poenam ac praemium. 50 ½ X¼⁶νυν ꝙαμφημ⁴e ς Helen. 159. zuενν cum genitivo non raro invenitur de infortunio et calamitate, in quam quis incidit. Igitur verte: qualem immutatam fortunam per lasonem accipiat. Nam?s de caussa capiendum esse, apparet. Potuit indicativus uε poni, quoniam tota periodus obiecti loco, quod absolute cogitamus, enuntiatur. 1 αι ι˙νᷣ ϑαμαασοσ simpliciter verti potest ãπνσανακ. Nam siodai tralate de hominum statu ponitur, inprimis infelici. Sed praestat propriam verbi significationem retinere, quae ratio sequentibus οννμ εi à&αν νν⁶νσι commendatur, corpus doloribus submittens sive tradens. Defendimus cum plurimis interpre- tibus pluralem àXα„νοσι sine dubio exquisitiorem et optimorum codicum auctoritate probatum. Scripsit àAννοGννν Porsonus, nonnullorum librorum testimonio adductus. Norunt omnes, quod Schoenius annotavit, vocabula οιmet déuas, ut alia partem corporis denotantia, e. g. 5 α, ada de ipsa persona usurpari; sed vereor, ne ab hoc loco alienum sit. Praefero contextorum ratione commotus corpus Medeae intelligere, non ipsius personam. Quum σœeυνντηνπεν non tantum sit liquare, liquefacere et eo modo res unire, conflare, sed etiam liquefaciendo consumere, vocabulum, ut simplex xH11maæeiv, saepius de lacrimis usurpatur. Est igitur h. I. omne tempus consumere lacrimando. Conf. 142. Apud Virgilium Aeneid. II, 795 noctem consumere dicitur. Aliter scholiastes uνriνεᷣes τον τπαwrra oövoy. Sensu intransitivo, quem dicimus, posi- tum est 684 ri)âg G5v 5†α☚α Qεάœ᷑ꝙ συτέευυν S;— ,6— hdα*εεέν postquam sensit se ab marito iniuste tractatam. ewet saepius idem est, quod rειο* Erε* sis às ENXX.hvidas röxsis»X9Osy Xenoph. Anab. VY, 5, Erel vsavicuoοs yrμρν ⁷, 2, 33. Scholiastes ad Antig. 15. explicat: Erαε àϑν*‿ ˙ àϑ onu. Eodem modo Porsonus ad vexatissima illa verba 139: irel l) Oikta eᷣdavurai particulam àsε os interpretatur, quod et ad nostrum locum Schoenius secutus est, et multi alii viri docti amplectuntur. Aliud est, si struitur cum optativo. Tum intelligatur oportet de re saepius repetita. Xenoph. Anab. IV, 7, 10 τπρκα mο Aϑ O690%.§. 17 drel raεᷣαιαοεν ο εÆXX ν νs. In his de caussa sumi non potest. Vertendum est quotiescunque, ut particulae örs et drrs ponuntur. Adflicta in tenebris luctuque trahit vitam, neque attollens oculos neque solo amovens faciem. àrναλιαχ οσσσοl, quod est dimittere, liberare, discedere, h. I. esse debet amovere. Habet genitivum propter prae- positionem, quacum est compositum. Struitur etiam eo modo, ut similis praepositioni particula apponatur, quam rationem omnino et Graeci et Latini in verbis cum praepositionibus compositis