— 13

notantia inde ab Homeri aetate ubivis poni solent. Inest tamen aliquid in verbis ör⁊av—) r⁴ooaτmν, quod supervacaneum esse videatur. Ni fallor, hoc minus sentiremus, si scriberetur yrs. Noost rà Gixrara aut generatim intelligenda sunt de rei domesticae, matrimoni, consanguinitatis et affinitatis necessitudine male affecta, aut nominatim de ipso Medeae marito carissimo, insano amore correpto. Nam a Gikrara usurpatur, maxime in amicorum com- pellationibus, de personis. Ion invenit patrem. Inde ν τν α τα(SiXrara su9ss. lon 573. Praeterea usurpatur ra Oixrzara de hominis vita Alc. 331. Comparari potest locutio: ouτν* v Oikoiα σν.ραοοσau Xéyoο, in rebus gratis, ut Bothius interpretatus est Alc. 604. Opponitur ẽ Poςοασ õntig. 8S. Pari modo ³ mπιάαα 906 de personis. Verbum vodr? de variis affectibus, v. c. de amore, insania, ira, odio, translato sensu saepissime in tragicorum poëtarum carminibus ac philosophorum disputationibus ponitur. Oratores vocabula véõoοα et „oεν de turbis intestinis civitatum usurpant. Conf. Schaeferus ad Demosth. Philipp. D,§. 12. Hoc loco vogsiv de dissidio domus lasonis sumi potest. Verte: nunc autem ipsi Medcae omnia odiosa sunt et turbata carissima; sive deleto commate post rävra— nunc vero omnia caris- sima odiosa sunt et turbata, ita ut ävraæ Oikrara b*νφ a voœσ coniungantur. Schoenius vertit: in discrimine versantur carissima sc. vincula coniugalia, quod non probaverim. Vocabulo εꝓε antegressum GG½ Oονιοσνο oppositum est. Nocs: idem, quod ‿οsarij. Deserta est Medea; deserti sunt liberi, quum lason Glaucam, Creontis filiam, in matrimonium ducere velit. II9oòobva est deserere V. 32. Kal ꝓi οοοεονυναι Ʒμέᷣsσςαι Alc. 196. v,₰μοε BagiXiονς εbvνdsraν nuptiüis cum regis filia celebrandis lectum sibi parat. Si quis mavult JA.νμαος de ipsa uxore intelligere et ebvagçeran de coucubitu, quod ex sermonis Graeci con- suetudine fieri potest, non resisto. Conf. alsis Jâ⸗μον 623. àασρόια. Scholiastes eꝓ△ό̈ εαι nal dαtv explicat. Conf. Heraclid. 206. Addit 15 icc= d Sν A9iεαοντι‿ικ rτνο KOααων A&εσυόννν‿Qπmν„ bν ρνυα εꝓ△αα. Citatur Aristoteles de rep. III, 9, 5; 10, 1. 5 aεσνυ(νυ rsia refertur ad genera Bacleias et οraoνs diciturque apud philosophum aε Tꝰgauris.

Nomen alouμντσ sive alouν*τκεσ trausfertur ad ludorum sollemnium arbitros a populo electos Si originationem vocabuli quaeris, perspicue deducitur a voce aloa ea signi- ficatione, ut cuique tribuere, quod ius et fas habetur, designet, nec praeter regulam aut in- congrua est struendi eius ratio cum genitivo. Nam omnia verba, quae regendi notionem con- tinent, cum hoc casu poni solent, qualia sunt ãvαoοmσναι, Baxlαesi, dννέμιν, dεεενν, T90vvεεεν Harstv rell., quae quidem loquendi consuetudo vel a poëtis Latinis, inprimis Horatio, assumta est. De nomine filiae Creontis, ut hoc addam, refert scholiastes: RXslντ σνάι hey KOéougär O¹- aXerι, Avasingdτm ᷑ TXabn* Vocabula dσꝙταιmννε, Tä Latvo et alia id genus, ubi de Medea intelligenda sunt, habent ex lege articulum, qui eorum notionem