1²

fectionem cum lasone ex Colchide in Peliotidem eius amore correptae. Quam rationem a nullo interprete indicatam esse miramur. Sed utsententiam nostram dicamus, ο△ιτνν genitivus obiectivus esse videtur et participium Avòdνοναᷣ coniungendum cum Iâdovi. Ouoyn roxXirνy dictum esse potest ut Biga οƷ³αιπιν Antig. 79. Verbis àvòaνονασαᷣα Hενν respondent perspicue in sequentibus vSv 5' 9ga rävra—. Quibus edocemur, sermonem esse debere de ratione, quae inter- cedat inter Medeam et lasonem, non inter Medeam et cives sive Corinthios sive Thessalos. Ouod praeterea scholiastae visum est, in voce ãvôdvovga 59* àuι ƷOσνπνα—m6 positam esse, id iam supra refutavimus, quum refelleremus appositionem verborum ãvòvonvga er Ouyh ab Elmsleio probatam. Neque accesserim ad eorum sententiam, qui opposita sibi esse Auοvνοudal hev— abrh ·s arbitrantur, illud explicantes de re in facto posita, hoc vero pronomen de Medea ipsa eiusdue peculiari ratione ad lasonem relata sive necessitudine, qua cum marito Huic interpretationi a Schoenio commendatae et probatae parum favet ad-

copulata fuisset. Nam altera lectio anb⁊τ* dé, quam Stobaeus refert, Beckius et Elmsleius

iunctiva particula ·5. receperunt, credentes sibi opponi vdävouga ey et abrh de, vix habet, quo defendi possit. 9* ενηπην0 ο¶ τdvra opposita esse verbis Avôãvovoa ey, quod et Hermanno et

Diximus voòv b Schoenio placuit. Videtur adr¹ e de voluntate Medeae sive eius lubenti animo exponendum

esse, quo ei cum lasone convenit.

Igitur totum locum hoc modo interpretor: non habitaret hancce terram Corinthiam cum marito ac liberis, placens Iasoni, quod cives in quorum pervenerat terram fugit, et lubenti animo in omnibus consentiens cum lasone. Vocabula rävra&☚ εοοσυσ de consensu sive con- cordia coniugali explico propter epexegesin, quae sequitur: örav— ‿ριο˙arτm. Frequentius quidem est genus medium eo sensu, sed et activum ea sive prorsus simili significatione inve- nitur. Conf. Pflugkius ad h. l. et Ellendti lexic. Soph. s. h. v. Alii volunt omnia tolerans, duod per verbi υμ⁵έε usum probari potest, ut alia omittam, ex loco Xenophonteo Anabas. VII, 6, 20: Qiον, d dvS, 6-α α ½ν συνιεέεοωι Q-z:s hy rörs wsvilauv, T0 0T HNXOv dbTov Oi.ov O(08αι, brrε vaoseiny. Sed contextis Euripideis repugnare censeo. Ceterum coniectura si locum vexatum sanare vis, scribe pro dνoννoa vocem àâX Xνãσσοσσα et aut ϑυν refer ad participium et repete ad àiaezo, aut cv per- attractionem pro ous interpretare. Spondeum in sedibus imparibus trimetri lambici usurpari notum est. Pröô jreg Musgravius öreo scribere voluit. Sine caussa. Relativa enim ac de- monstrativa strui cum substantivis praedicati nemo est qui ignoret. Panyasis habet in fragmentis: Sen dε de nal rir àε vO is kgri nal arh. Quod ad sensum attinet, xdvra Oégei repetas. Hoc dicitur Gασσσεε, remedium salutis ratione habita eorum, qui matrimonio juncti sunt, hoc est uxoris et mariti, de quibus vocabula yovyf et àufg proprie sexum