10

locum igitur verte: Medea non navigasset ad palatium regium urbis Iolci. Hoc modo si inter- pretamur, pluralis indicat singulas partes palati turribus munitas. 5Qασπι łαμπαηαν△τασσ ⁵⁴⁶ꝗςουο⁸ε. Verbum Ezτμιτν τενν(conf. 1μεμ τανσαάκρννινκαέκν 553) percellere, perterrefacere inprimis de amore ac cupiditate in usu est. Exempla adtulit ad h. I. Pllugkius. Per IIs) ναςα α2οα˙ς sunt filiae Peliae regis intelligendae. Ab iis interemtus est pater dolo fraudeque Medeae adductis. Scilicet Medea, quae apud Clementem Alexand. Stromat. I, p. 307 ed. Sylb. dicitur ρντπ HaOj 79 εᷣπνινοgat, herbarum venenorumque scientia instructa fuit. Inde Virgilius in Phar- maceutria 95, 96: Has herbas atque haec Ponto mihi lecta venena ipse dedit Moeris; nascuntur plurima Ponto. De melle venenato, quo Graeci male affecti sunt in Colchis v. Xeuoph. Anab. IV, 8, 29. Inter alias artes eam habuisse et exercuisse perhibetur, qua homines netate con- fectos in pristinum vigorem perduceret. Hoc Aesopi Liberique nutricibus praestitit. Jam quum Peliades animadvertissent eiusdem fallacia et praestigiis arietem in agnum transſiguratum esse, ab ea petierunt, ut Peliae patri iuventae florem restitueret. Fidem habuerunt jis, quae venefica promisit. Parentem laniatum filiae in ahenum fervens immiserunt hocque modo occisus est. Haec si quis cognita habet, non decipi poterit collocatione verborum propter accusativos non seiunctos haud laudanda. ISto supplicio de Pelia sumto Medea inimicum Iasonis punivit. Infra dicit haec: IHIex⁴liav /) aͤrénreir“, dorsg AArigovy Havsiv, raidcv dr rod, räura 7' EEeOov O60v 483. 484. Conf. Ovid. Met. VII, 158 seqdd. In universum notamus Thessalos, qui ex Thesprotiis oriundi(Herod. VII, 176), re equestri noti, metallis abundantes, divitiis affluentes mercaturae maxime operam dabant(conf. interpp. ad Platonis Menonem p. 70), veneficis magicisque artibus famosos exstitisse. Inde apud Horat. Thessala venena Odar. I, 27. Epod. XVII. et portenta Thessala Epist. II, 2, 209 commemorantur. Thessaliam ipsam in quatuor partes fuisse divisam referunt Photius ac Suidas. Inde Admetus Alc. 1106 dicit: àασ.m dε mdây 7) Lvveᷣrc 189 α Partes fuisse dicunt Osr τvõ⅗⁷JX¹⁴εmν£ Ʒιειυτνι IISXaGαπιιέεννν, EGrιαιωιατν. In Pelasgiotide celebratissimae erant urbes Pherae, Jolcos, Demetrias. Nec praetermiseris Cynoscephalas. De Aleuadis, antiquis Thessaliae principibus, conf. Herod. VII, 6. Platonis Meno p. 70. Perpetrato facinore Medca Corinthum fugere debuit&νονοναα ev etc. iaec verba vario modo a viris doctis tentata et exposita sunt. Maxime iis displicuit Goyy. ad quod vocabulum refingendum diversissimas coniecturas protulerunt: Oules, Ourj, OörXy, Ldr, 591—*1, Oogsi rell. Conf. Matthiaeus ad h. I. Si statuimus versum Cuyf— va genuinum esse neque eiiciendum e contextis, ut complures summo iure eiiciuntur, quaeritur ante omnia de attractionis genere. Et Elmsleius quidem negavit, genitivum οαια ν pro dativo ToXl7a*s h. I. ferri posse. Adscripsit haecce: ex eo, quod accusativus pro nominativo, geni- tivus aut dativus pro accusativo usurpatur, non recte colligitur, genitivum pro dativo usurpari