— 8

minus latinitatem, quam perspicuitatem circumspicientium ponuntur, uti licet. Sunt enim caussativa, operativa et instructiva. Addimus haec exempla:

àloröc, facere, ut quid arσmτον sit h. e. evanescat,

A⁴ο α, facere, ut quid dsρνεεs sit h. e. accuratum, perfectum, subtile.

5„Xöc, facere, ut quid oiXov sit h. e. manifestum.

leöc, facere, ut quid isꝗ§ουν sit h. e. sacrare, consecrare.

ud, facere, ut quid o*oοs sit h. e. stabilire, confirmare. Conf. 948 uενοςαμ έα—ς.

Aliud inest in his:

X„οα operari ita, ut quid efficiatur sorte sive sortiendo.

Nouc operari ita, ut quid aurum fiat. Denique

FsOaréc est instruere sive ornare aliquem corona. Similiter aασσα, XoXöco, T9iaονσ, arougöc al. Huc pertinet 9ε ℳμ, quod significat remis instruere.

Antegressum suny ad verbum repetendum est. Pinus Peliaca sive Argo manus virorum remis instruxit. Similiter àτινιεέεαααι έmνι˙ε τμα. Apoll. II, 522. Suasit Musgravius, ut Xεε legatur, quod facile est intellectu, si ex periodi initio 1eNXov suggeritur et εοειντααἀaν remi-o gandi significatione positum esse statuitur. Sed iam Porsonus eam coniecturam non recipiendam esse censuit citans ex Hesychio: Eεμτμαμdaι νᷣάαςμεαιι ð‿μσ— A 1 εω. Vulgata lectio est àgiccy. Porsonus et Wakefieldus ad Lucretium pro dgicccv scribunt àâειςσενν, quod ab Apollonio Rhodio saepe usurpatur de Argonautis. Hanc lectionem reiiäcit Elmsleius ob eam rem ab Hermanno reprehensus. Dicit Hermannus:=Recte illi, qui àεςσεœνν scribendum contendunt- Nam hoc solum huic loco aptum est, quia de sola hic nobilitate sermo esse potest«. Quibus opponitur, vocabulum dρνισοι significare etiam optimates, quod facile exemplis docetur. A9ειςσ εννσ, refutatum a Klotzio, nollem recepisset Nauckius. àHiςααα probavit Schoenius, retinuit Kirch- hoffius, qui prolegomenis de libris Euripidis manuscriptis Medeam exhibentibus eo optime promeritus est de fabula nostra, quod codicum familias primus constituit, ita ut iidem non numerentur, sed eorum auctoritas ponderetur. Nos Matthiaei iudicium probamus, ãgiςε̈ων neque damnandum, si ita scriptum reperiretur, neque, quum in altera lectione libri consentiant, praeferendum. Nullus dubito, Agigcv de virorum fortitudine intelligendum esse, idque rectius a nutrice proferri, quam eam ipsam verba facere de Argonautarum nobilitate, quod Hermanno visum est. Hsτει νQαον Scholiastes explicat iομαHρνf cui multi assentiuntur. Sed leτ ειεενν, quod proprie est inter alios incedere, etiam accedere et persequi, e contextis esse debet ire, ut quid quaeratur et investigetur. Conf. Iliad. 6, 280. Thucyd. I, 34, 2; 124, I. et ad hos locos Kruegerus. Nescio quid impediat, quo minus de diversis formis déο„sᷣ et déas statuamus, utrasque a tragicis poëtis usurpatas esse. d69οs habent h. l. Porsonus, Kirchhoffius, alii;