7

scenis dedit de sacrificiis Taurorum et amoribus Colchorum et crucibus Caucasorum. Recte notavit Schoenius ad h. I, IIAaynräs Homeri Odyss. ¼³, 59 a Symplegadibus distinguendas esse saepe cum iis confusas, quod et Pflugkium ad h. l. et Papium in Onomastico Graeco fugit. Cyaneas descripsit Apollonius Rhod. II, 317 seqq.:

Tãcν ον να Ol dia ꝓ εεοε εςααεαeßςςα—.

0 Jd τ Giνοσυν ꝓοᷣeναι vsdτνεανν

AAXa SHaßa Spviagtv Evavriat àXαXᷣ*Xxνιν

8is du, Orsν–εᷣ oXXSv dX5S 0 vSTat O09

B0,96 evον σmτ[σρνεες d εοαιν m̈ νμ 9εαεέιquàAάUτ⁷. In sequentibus verbis Euripideis scriptura ⁵νi'Ʒ sine dubio vera est, nec pro altero„ẽd' cum Brunckio †μτꝓↄ scribi potest. Nam adiunguntur vocabulis sie, quae addita sunt neque disiunguntur. Elmsleius ad h. I. haec disputat: Mallem H¹⁷ εσρςμτιινᷣ dæ inquit Brunckius. Male. Myre post m vel †μνοε soloecum est. Negant hoc, sed frustra negant, mea quidem sententia, Hermannus ad Soph. Ai. 423, Reisigius Coniectan. in Aristoph. I. p. 189. Citat Matthiae Gramm. G.§. 602. Thucydidem III, 48 nal μ⁶ςς oμαmmπνέον vεiμασσσνμ,*τ Lrisinsid. Ubi mες oiuxνν habent omnes fere codices scripti et primae quatuor editiones. Sed huius- modi errores etiam contra librorum consensum tollendi sunt. Vide ad 1213. 1323. Haec Elmsleii regula ab Hermanno in aduotationibus copiosius tractata et diiudicata est, qui subtilius et verius de particulis ouτs et*τας post ob et Hi statuisse videtur, quamquam singula non satis firmis argumentis probata sunt. Miror, Porsonum*i' zuν vdrασι— H¹“' εꝓρεμνιαμά ν retinuisse. Recentiores habent †ανν. Pinus, ex qua Argo facta est, in convallibus Peliacis excisa esse dicitur, cuius et Catullus memor fuit a Pflugkio peropportune excitatus XIV, 1.

Ea de causa Argo nominatur IIyNads apud Apoll. I, 525. Cum pinu Peliaca comparari possunt verba Horati Od. I, 14: Quamvis Pontica pinus, Silvae filia nobilis, lactes et genus et nomen inutile,

ad quem locum interpretes utilia congesserunt. xεᷣσααν procidere, quod idem Venusinus in comparatione Achillis cum pinu mordaci ferro icta posuit Od. IV, 6. Ornatissima verba, quibus arbor ferro accisa iugisque avulsa describitur, invenis si tua interest apud Virgilium Aeneid. II, 627 sedd. à9εκ ταμά‿α. Hoc factitirum facessivit negotium interpretibus. Ut nostrum iudicium firmo fundamento superstruamus legibusque grammaticis stabiliamus, ex etymologicae doctrinae rationibus quid statuendum sit explicare debemus. Factitiva verba sunt triplicis generis. Si volumus ea ex artis praecepto notare, his vocabulis, quae more grammaticorum