6

1

75 00vOH. Auro! de regt écov 3e XéUOg Mdor, De eadem re videndus est Xenoph. Anab. III, 4, 11, ad quem locum conf. Schneiderus. Rökxcv E9 alav. Vocabula Rö6XNoS et Rox*is usurpantur et substantivorum et adiectivorum ratione. Inprimis KoXMis de terra ponitur, sed etiam de ipsa Medea. Colchi, de quibus Ritterus eruditissime disputavit, ex Herodoti opinione ab Aegyptiis oriundi sunt. Id maxime concludit ille ex circumcisionis ritu, quem habuerunt II, 104. Ad eandem Colchorum originem Pindarus putatur in his allusisse: 6-tu d' bw17' BrhXvov, BvHa asNatuchr οαι Kμσσοασ Biav Kigav, Aifra rag! aT. Pyth. 14. 4. Apud Herodotum l. I. nominantur usXa»ν, nigram cutem, et 05X6TOc=ss crispos capillos habentes. Vocem ala per aphaeresin idem esse, quod est Tala sive)i plurimis placet. Magnetum fuisse dicitur vocabulum usurpatumque est potissimum in lonica sive epica dialecto, ex qua in tragicorum poëtarum usus transit. Sed etiam est nomen proprium. Commemoratur Ala OeGασασ— 2‿ν, significans sive urbem sive regionem. Quid? quod Ala simpliciter de Colchide positum est Apoll. Rhod. II, 422. In Herodoteis KoxXoαis additum est. Nam I, 2 legimus: is Aldurτεᷣ᷑ KoXνιba nal tiri d'dοαιιmπωQ. Haec perpendentibus Euripides videri potest scripsisse Röx¼ ν Ʒ Alav, quod pulchrius atque ornatius est. Ceterum cum hoc Colchidis nomine appellationem regum cius terrae coniunctam fuisse coniicimus. Complures eorum nomen Acetae habuerunt, quod testatur Strabo lib. I: Kal àοτι τ,½α Euε 700 ſ,ℳG1Ov 0drOEa. Vid. interpp. ad Xenoph. Anabas. V, 7, 37. Quum Aeetes, pater Medeae, Solis filius sit eiusdemque filia Circe, etiam haec in insula habitare fingitur, quae Ala dicitur. Inde apud Homernm Odyss. X, 32 Circe est Alaiy.

or Xy yãdas. Rupes istae nominari solent zvävsat rırgat. Utrumque vocabulum Symplegadibus addidit Euripides 1253. Plerumque Symplegades simpliciter commemorantur, ut apud Strab. I, 21. Apud Sophoclem eaedem appellantur Rudvsa xsεᷣ⁴l⁴dꝓν Antig. 955; apud Theocritum 2br09 ⁴εs XIII, 22.(eterum utrum Zuεα α ἀss, an EuEr X)vãdss scribendum sit, non moror. De hac re, quae est incerta et erroribus plena, non satis con- siderate Porsonus ad h.. disputat, dicens: hauc regulam mihi semel ipse statui, ut Suöu semper pro odv scriberem, ubi per metrum et numeros liceret. Id castigat Hermannus in adnotatio- nibus, cuius sententiam amplectimur, tragicos sibi in hac re non constitisse, nec regulam aliquam, sed quod in quoque loco auribus magis blandiretur vel usitatius esset, seduutos esse. In transcursu monemus, Symplegades sensu quodam figurato poni, ut apud Tertullianum adversus Marcionem I, 2:»Duos Ponticus deos affert, tanquam duas Symplegadas naufragi sui; quem negare non potuit, creatorem, id est nostrum: et quem probare non poterit, id est suum«. Praemissa est his verbis Tertulliani deseriptio Ponti memoratu digna. Ea hoc modo finitur: ommia torpent, omnia rigent, mihil illic nisi feritas calet, illa scilicet, quae fabulas