3

Volant curae circum laqueata tecta Hor. 0d. II, 16. Particula h ad verbum dlamrτετασεαι posita est. Aliam rationem habes in verbis: Hij o Ʒ νων Cgas eor— 2r 1060a 1403. 6d8 h or sXGv G' 108„ Jon. 288. Ayο5s udos. Infra 474 dieit poëta'Agον οπιέανοσ Vox σlα˙ροs a udrretv proprie est fossa; usurpatnr vero ut α˙ον de alveo navis et navigio ipso. De scapha vid. Cicer- Rhet. II, 51 et ad Herenn. I, 11. Scapha est navicula, quae longis navibus praesto est ad salutem, si qua opus sit, ferendam. Inde apud Caesarem b. G. IV, 26 scaphae longarum navium commemorantur. Conf. Hoepfnerus ad Cyclopem p. 44. Hor. III, 29. Act. 27, 17, 30. Cymba Charontis dicitur εᷣαπιον σναμαο Alc. 244. Huc spectant versus Apollonii Rhodii in Argonauticis I, 18, 19:

Nija ter odu bi οσννεων εrεπια μεέοοισι ⁴αe⁸⁷ον

AOTOv'ASvaiys aales drο„μοοσινπν. Ovidius, apud quem Medea Aeétias et Phasias appellatur, Minyarum sive Argonautarum navem nominat Pagasaeam puppim(Metamorph. VII), quod nomen ab oppido Thessaliae desumtum esse docent interpretes. Commemoratur X.κρ HIayaohtos apud Apoll. Rhod. I, 524. Urbs ipsa dicitur TIayaga! Mayvijrν⁶ες Apoll. I, 238.(eterum de Argonautarum expeditione in Colchidem, ut Phryxea vellera poscerent et apportarent Peliae, huius loci non est disserere. Neque exponere volumus de consilio, quod Euripides, qui saepe cum Simonide TeέI NOviενιν in iudicio de mulieribus ferendo consentit, fabulam scripserit, deque variis dramatis recensio- nibus, quas viri docti in antiquitate exstitisse arbitrati sunt. De his conf. Matthiaeus. Qui vero noscere cupit diversi generis mythos de lasone ac Medea, deductos eos ex rebus Colchicis. Thessalis, Corinthiacis et Attieis, atque in Homericis, Hesiodeis ac tragicis carminibus vario modo tractatos, is adeat Schoenium et Pylium. IIle in commentatione isagogica ad Medeam de his accurate exposuit(Ausgewählte Tragödien des Euripides. Erklärt von Schöne. Zweites Bändchen. Leipzig, Weidmann 1853). Hic scripsit copiosiorem dissertationem: Literatur des Sagenkreises der Medea. Zeitschrift für Alterthumswissenschaft von Caesar, 1854. 5tes Heft. Nec lyrici poëtae istis narrationibus abstinuerunt, ut ostendit Pindarus, Pyth. IV, ad quod carmen conf. Boeckhius et Dissenius. Inter Romanos Attius, Ennius, Ovidius, Seneca has fabulas tractarunt. Ennii fragmenta in plurimis Medeae editionibus excitata sunt. Conf. Eari- pidis Tragoediae. Rec. Pflugk. Ed. alt. curavit Klotz. Gothae 1842.

De Medea et Persae quaedam memoraverunt. Apud illos tres feminae Medea, Io et Helena in caussis bellorum inter homines gestorum fuisse dicuntur. Conf. Herod. I, 1—5. Quid? quod Medea apud eundem Herodotum nomen dedisse dicitur Medis, VII, 62: Arενονννε ⁸ Myòsiis zνs KoXlοςο ις Acνꝙ ε 70b8„AOioοus abν 1sᷣτεßalov al 0070.¹