— 10—

s(Zuverlässige Nachrichten B. I. 190.), Brueckenus(hist. crit. phil.

usi sunt, ut Hambergeru 48 en rem actam minime egit, sed suis demum argu-

I. 1177.), Meinersius I. l. I. 725. Attam 3 mentis hanc viam solam ad verum perducere posse exposuit. Atque profecto multo melius

de Democriti aetate recte cognoscenda meritus est, quam is äli novissime idem argumentum data opera tractavit Fr. Guil. Aug. Mullach, ck. Demooriti operüm fragmenia pg. 2—19. (Frei hunc librum passim quidem laudat, sed accuratius Mullachii ratiooinationom non re- spexit) Mullachius enim ex omnibus, quae undique congerere potuit, de Dennoeriti actate lestimoniis cf. 2— 17. unicum illud Apollodori apud Diog. Laert 1 1. verum esse simpliciter statuit, atque ubi Antisthenis Rhodii verbis Bichgavra oreg Tà txar ra hunc sensum: „postquam vivendo explevit non totos centum annos et unum“ peculiari profecto atque arguta interpretatione inculcavit, Democritum Ol. 80, 1. natum et Ol. 104, 4. mortuum esse OQuod quum assecutus sit, numeros, quos apud veteres scriptores de Democriti

censet. aut librariorum erroribus corruptos aut nihili faciendos esse putat. Jure

aetate invenimus, quidem errorem agnoscit in octoginta illis annis, qui apud Clementem sunt cf. Stromat. I.

pg. 303. D. ed. Sylburg νν 7⁰'Ert Agiv en 578“ 6Eorra ert Ssiyhs 8sr* 99hv. llunc enim numerum ex falsa interpretatione litterae II, quae in vetustissimis Graeciae monumentis quinque, posteriore autem aetate et potissimum minuscula forma cum asceriptitia lineola(*) octoginta designabat, ortum esse verisimillimum est. At hoc invenisse non Mullachii, sed Pappencordti meritum est cf. Papp. de Atomicorum doctrina. Spec. I. pg. 10. Accedit quod Mullachius Nenagiüi ad Diog. Laért. Not. II. pg. 414. ed. Hübner. et Sylb. ad Clement. I. I. interpretationem verborum œον τ ⁵νκ△άναμνν exemplo a Plutarcho repetito conſirmare frustra conatur cf. Plut. vit. Romul. oper. I. pg. 111. ed. Reiske al ταιαα αμνοιε 100T0 Tv drijgss Paαςοιςι—*◻άιιιη⁴αμα, ⁴τ P‿εο Tsivauri T5 RSvv*τ ν „AnHwva dsureᷣᷣ KoprykLicw Röggoe TShbu aekGvr,e ToXouvior: irt rct ds RXaudicc Magaee Biro⁴νςςο μραστιοαπι Pa k a rν Ba*i³εαας. Nam si verba àxr! râgi„post omnes“ explicamus, ex ipso Mullachii exemplo hic sensus oriatur necesse est: „cum quibus(Arpedonaptis) post omnes sc. qui apud eos rersati sunt, quinque annos peregrinatus sum?. Neque intelligere possum, quomodo verba rt rãgivνo„postquam omnium terras adii“ significent. Sed locum Clementis recte jam restituissc mihi videntur Ritterus et Prellerus(hist. phil. Graec. rom. pg. 42. annot.) quorum emendationem etiam Frei probavit cf. quaest. Protag. pg. 19., Mullachius vero plane neglexit. Virorum illorum doctorum haec sunt verba:„En monstrum illud ér! ãgiνh en brea ert Seirns. Scribendum videtur: „AOrsdovdrrai, DV Tot in Ersa rérrs E-sr6,. Nam ysvi„ forma inferiorem aetatem redolet v. Lob. ad Phryn. pg. 108 sq., et verba irt ßνυνet er, Seivys addita videntur ab eo, qui évre numerum in ν*ονevra mutaverat, ut ne infinitum illud tempus apud solos Aegyptios Democritus moratus esse videretur“.— Longum est omnia perlustrare,