— 20—

aut consulto praetermisit. Sequentia verba difficiliores habent explicatus. Ex sententia Mitscherlichii, Doeringii, aliorum is est sensus: quamvis Pythagoras non tam mortuus, quam potius corporis tantum exuvias posuisse dicendus sit. Sed mihi non satis cohaerere videntur: Pythagoras mortuus est, quamquam Euphorbus fuerat et corpus tantum morti concesserat. Ea interpretatio et grammaticas habet difficultates et dogmatis Pythagoricis parum consentanea est. Ad particulam quamvis rectius ponitur modus coniunctivus, quem hoc loco requisiveris. Animae non statim in alia corpora transeunt, sed apud inferos versantur, donec praeterlapso statuto tempore in novam formam mittantur. Nam hoc si fieret, quomodo apud inferos Panthoides versatus est, post Pythagoras vixit et iterum demissus est? Tempus illud vario modo definitur. Virgilius posuit mille annos Aeneid. VI, 748, Platonem secutus; Cicero multa secula in Somn. Scip.; Pindarus in fragmento, quod ad Threnos refertur, et apud Platonem in Menone servatum est, novem annos. Conf. Gedikius ad Menonem p. 81; Heynius ad Virgil. I. I.; Dissenius ad Pindari Olymp. II, 68, qui recte censet, in hac a poëtis exornata de animarum migratione doctrina Orphi- corum versus fundamenta posuisse. Omnis loci Horatiani nexus ut alia statuamus suadet. Nobilissimi illi viri mortui sunt, quamvis insignes exstiterint singuli singulari virtute. Tantalus fuit conviva deorum; Tithonus ab Aurora dilectus et in auras remotus; Minos admissus arcanis consiliis lovis. Quid de Pythagora praedicatur? Dicitur fuisse non sor- didus auctor naturae verique. Sed haec ipsa verba structa esse deberent cum accusativis Panthoiden demissum. Asperior esset struetura, si quis statueret, pendere a subiecto in vocabulo concesserat, nec dicerem additamenti quasi loco posita esse. Igitur pendere mihi videntur e mente Horatii a particula quamvis. Includo uncis verba: Clypeo Troiana — atrae, et suggero fuerit, quae ratio haud infrequens est. Parenthesis eam sententiam habet: Pythagoras vixerat temporibus Troianis, sed aliud corpus eius fuit; corpus Eu- phorbi mortuum erat. Hoc modo si interpretamur, locus nihil continet, quod videri pos- sit repugnare doctrinae Pythagoricae, et verba iterum demissum hac parenthesi explican- tur. Rationem Orellii: etsi axliyysvsciav, quam docebat, illo modo testatus erat, tamen denuo mori ei necesse fuit, non probaverim. Restat, ut dicamus de vocabulis: iudice te. Nauta iudicium habet de Pythagora? Defendunt interpretes nautae philosophiam et artium cognitionem. Mercaturam faciendo varias terras adiisse dicitur et multiplicem doctrinam collegisse. Quumque in Italia inferiore celebratissimum esset Pythagorae eiusque secta- torum nomen, publicum de philosopho iudicium haud dubie nauta cognitum habuit. Haec interpretum somnia Horatio non in mentem venerunt. Rectius nautae philosophiam de- fendissent, si ad initium carminis provocassent. Nam si ille nauta mathematicam Ar- chytae doctrinam coguoverat, certe et Pythagoras ei notus fuit. At vero carmen legi- mus, non historiam. Eam rem interpretes obliti sunt. Quapropter ut scribamus, iudice me, quod a nonnullis viris doctis commendatum est, non adducimur. Melius et gravius est, si ipse nauta Pythagorae virtutem agnoscere dicitur, ut Archytae eruditionem lau-