— 5—

Sed quoniam Apollodorus Theodoro et aetate et virtute praecessit, disputationem nostram ita instituemus, ut primum de illo, deinde breriter de altero disseramus, et dispu- tatione de Apollodori et Theodori discipulis interposita, in utriusgue arfe exponenda ita Procedamus, ut Apollodori doctrinam quam fieri potest diligentissime explicemus, Theo- doreae autem discrimina tantum suo loco attulisse sufficiat.

I.

Quo seculo uterque rhetor vixerit et unde natus sit, jam supra sed in transcursu tantum ex Quinctiliano audivimus; nunc data opera et patriam et aetatem eorum accuratius definiamus opus est.

Apollodorus igitur noster 1), ut a patria initium ducamus, Pergami natus est. Nam non solum a Strabone ¹²) inter celeberrimos suae aetatis Pergamenos nominatur, sed etiam a reliquis scriptoribus, qui ejus mentionem fecerunt, fere omnibus 3³) Pergameni cognomine celebratur, ita ut patriae nomine jactare se posset, quum Theodorus Gadarensis, acerrimus ejus adversarius, alienae urbis laudem in se conferri mallet ¹), Itaque naturae beneficio illi contigit, ut in urbe nasceretur, quae Alexandriae aemula Attalorum imperio ad tan- tum gloriae fastigium provecta erat, ut adeo Tarsum, Rhodum, Massiliam et alias urbes literarum artiumque gloria longe superaret ³). Quae quidem urbs etsi nominis sui splen- dorem exstincto Attalorum regno non tam diu retinuit, quam Alexandria, Rhodus, aliaeve urbes, tamen in ea, quippe quae omnium bonarum artium quasi sedes essct, rhe- tores et philosophos domicilium suum habere consentaneum erat. Inter quos praeter Moschum ⁶) et alios Apollodorum quoque celeberrimum rhetorem fuisse vidimus.

Hunc enim hoc tempore, postquam regnum Pergami jam pluribus decenniis ante Asiae nomine in provinciae formam a Romanis redactum est, diei lucem adspexisse, optime e Suetonii loco, modo omnia recte computaveris, erui potest; qui in vita Aug. c. 89: ne Graecarum quidem, inquit, disciplinarum leviore studio(Octavianus) tenebatur,

1) Alios hujus nominis viros recenset Fabricius in Bibliotheca Graeca Vol. IV. p. 299— 303 ed. Harl.

2) Lib. XIII p. 625: AvOgεꝓς d' yeroyro 211pAoe.ν fuds HNegααν(ε⁹ο M.O0ο⁵α 1s 5 Myνοdoν o— zul 1‿. 1600G 5 d rog eto. 3

3) Pseudo-Luc. Macrob. c. 23 T. III. p. 328 Jacobitz: Aro³‿‿⁵οσοο I—Heoyμαηνς εταο Suet- Aug. c. 89. Quinct. III. 1. 17: Apollodorus Pergamenus. In Plin. H. N. lib. XV indice non Apollodorus Pergamenus sed Apollonius Pergamenus legenilum esse, vix est, quod moneam..

4) Cf. Quinct. III. 1. 17:„Theodorus Gadareus qui se dici maluit Rhodium“, quum in hac insula diu commoratus esset.

5) Cf. C. F. Wegener de aula Attalica literarum artiumque fautrice libri sex. Vol. I. Havniae 1836. 8. Qui quum unum illud seculum ab anno 241— 138 a. Ch. comprehenderet, Apollodorum attingere non potuit..

6) Schol. Porphyrio ad Horat. epist. I. 5. 9: hie Moschus, inquit, Pergamenus rhetor notis- simus etc.