6

20,◻ ⁴νν ν*ννεκονα ντα d ε̈νιααιełe oνοιοινν τά»vεsου ν. 1. 4. satis cadere videantur ad illud Senecae II. 23.§. 1.„Quid, quod non criminationibus tantum sed suspicionibus impellimur et ex voltu risuque alieno pejora interpretati innocentibus irascimur?“—

Quam late vitium illud pateat, quantopere inter homines nullo excepto sit diffusum, Philodemus exeunte col. XXX. verbis comprehendit:„ανηςσ ʒecroœ(α οοꝓρσσ) ysνous 2ννιοσας Similiter Seneca III. 2.§. 1— 3:„Nullam transit actatem, nullum hominum

genus excipit.— Nulla gens ast, quam non ira instiget tam inter Grajos quam inter barbaros potens. Cetera singulos corripiunt, hic unus affectus est, qui interdum publice concipitur.— Saepe in ira uno agmine itum est. Viri, feminae, senes, pueri principes

volgusque consensere ex tota multitudo paucissimis verbis concitata concitatorem ante- cessit“.—

Philodemus postquam iram quasi pestem perniciemque generis humani esse demon- stravit, col. XXXI. miratur: zœ rid⸗ννs&tνα(Scil. Ʒσꝓνν ν εꝓναεέιρ poreis vcl rννπσηε, O? Gνꝓνκάααᷣοωο‿⁶συς εμπιν ⁹⁴οεiς, νηꝙƷϑ⁸ G⁴οσν τοσςσα μμιμηνφς‿‿υαάοοννιααάς 2v τας τρανανμννν, rοος ε ταάσ εd υννιοαν s⁵εαρννυντας(cf. Senec. III. 3.§. 5). Tum pergit: α†ρνιι mόιμηνεεέmπωααηςο α οντςε x νααν τπνẽ³ ουνιιαιμέ̈eν εννοι Pod ν IIouνπασνντνει ις οοσρνιν εκτεαμυνενινντα εᷣο vi Dui ασε Toνς Qmꝙ⏑mꝙ„σ³ α 10ν bεον oαϑτiꝙεεμσαν ντνι⁴ας, dν εωος oντι νυαοιυν ονντπν έ‿μυνασά styl.

Cum digna videatur, quam accuratius inspiciamus, ratio, quae inter poenam(ααάοο· et iram intercedat, statim locos huc pertinentes afferam. Philodemus col. XLII. censet (20— 24)„6 Aνν αάιντeς(scil. νμααοe[ς)„ 9ε⁴αοαν ꝙσόοε ouα ν Sεμρα᷑ρτμαοο ποπQα oαιν ueεεν ν 2⁴α‿ςσε αάααανιν dmνμμ⁴ανατον τννο 5 Guνεᷣεενᷣντα ads deydœ dyu“. Cf. col. XXXIV, 1——5, ubi aliquot exempla huc pertinentia afferri videntur.

Col. XLIV, 16— 22„olντεμ*ι) 0 26 ασφ ⁶οςμ(6 ⁶q O) de r90 ανπιαάαιταιν, Ouds ydοor νέν τι—mττνοο†φσιεοεειασ αʒ ς ος αάνκαμιοται ονν νsεᷣστσατον dν πœαςσσσνενεεασννναάνmμεο erri τπ⁶GQQQxWI ‚0.* ο.*τάφᷣ τ ⁸-*ν.—

28— 35.„d Te ενυμαόμνν τ ο‿d: œα Od ανο⁵⁶σιασ ς τπ mεετον ϑ ιυ⁸ 1“ν νιωοαεσαν, ys zal dννœ᷑rαᷣννέιν τοοσνοεετααν.

Philodemus igitur impugnat, quae quidam contendunt, ad poenam iram esse ad- hibendam.

Non minus Senecae sententiam hac de re distincte accurateque propositam invenimus. I. 5.§. 3:„ira avidus poenae est, cujus cupidinem inesse pacatissimo hominis pectori minime secundum naturam ejus est“. Cf. I. 6.§. 2.— I. 14.§. 4:„Corrigendus est itaque

1) Hoc loco recipio emendationem Buechelerianam. Zeitschr. für die östr. Gymnasien 1864. pag. 591.