4

sOντεπττοιιέιμν Ʒνπ τονο‿σσσνν Idem elucet ex col. IV, ubi de difficultatibus agitur, quas medici in persuadendo aegrotis et in usurpandis remediis impugnent necesse sit. Cf. col. V. 8— 10. roοοsεᷣεέν εαιOηιμέμαμεετεον τπ soœnσεi. Quae disputatio de ira quasi morbo porro tractatur usque ad exeuntem col. VII, unde auctor ad aliud transit.

Sic ne Seneca quidem dubitat iram morbum ducere, quum brevem insaniam eam nominet: I. 1.§. 2. 3:„Aeque enim impotens sui est, decoris oblita, necessitudinum immemor, in quod coepit pertinax et intenta, rationi consiliisque praeclusa, vanis agitata causis, ad dispectum aequi verique inhabilis, ruinis simillima, quae super id quod oppressere franguntur. Ut scias autem non esse sanos, quos ira possedit, ipsum illorum habitum intuere“. Idem evadit ex II. 36.§. 3:„Klii nimio fervore rupere venas et sanguinem supra vires elatus clamor egessit et luminum subfudit aciem in oculos vehe- mentius humor egestus et in morbos aegri recidere. Nulla celerior ad insaniam via est“. Cf. III. 28.§. 3:„Multos iracundia mancos, multos debiles fecit, etiam ubi patientem nacta est materiam“.

Philodemus quum speciem naturamque iracundi depingat atque quae proxime ex hoc affectu ad corpus ipsum pertinentia consequantur, his utitur vocibus, quippe quae in iratorum statum cadant, col. VIII: Sænuνοοσοσςσ dοα⁴μα, dϑεςαςειειςσμ–, 50 όᷓH, delen Srrlᷣ vod leresνεινεν dyνie,— 10 suεεοσασ Tοεμσινσ τοdςσ εαυνινεᷣοσ ον Aurriαυzoo— dα ϑeςα— 7 n vijc ov didoτιαςσ τοο πηnsνμᷣ νο Gνν æurας Qενρασ, 10 Aετιεέμιτεισον dᷣσα— Fiz*οσςι mτνπ αασεοdiᷣ. Huc accedit, quod ex fragm. I. apparet: sv zaır dyclg Exεν(dƷdyiμεᷣ ος) rοdς ρςσισαμρνς, ⁸0νν ϑ˙εωα xl συ⁸³dνασς TOoiεμιμ̈νον‿— M dsdoοxdrag ac Sεtorrac oxa slg 1d⁵ς olg ôyicercs — 70 τοα|νν⁴ον εένυνννεαιαηχ☛ννο—“ 18 qsεναν νοdoννσαα— 10 Gd⁴‿ιον TTε⁵mπτιναιο. Atque fragm. V. 26. affertur x xνmσπναειιν ᷣα Aanriεν.

Col. IX. legimus zοł,Wb Ve τσ dε⁴ενν iſEels ev,1αν mνηϑρχια τππε νοσσ, uε‿2yꝓνiœ, 10 Hεααυαάα △ννσασαα.— Col. X. ostendit auctor rods vοονννιασς ακmρdεν axud„yuνods æce acταεαρκeν εμνας αμαά Ouμ☚ηπαε̈νεκαςα, ne in lectulo quidem quietos illos esse tenere.

Quo in genere, quid Seneca proferat, comparaturus primum I. 1.§. 4. inspiciendum Dropono:„Flagrant et micant oculi(⁶rια*μ⁴ένές), multus ore toto rubor exaestuante ab imis praecordiis sanguine(&xνοοςσ), labra quatiuntur, dentes conprimuntur, horrent ac subriguntur capilli, spiritus coactus ac stridens cfr. IHI. 35.§. 4: acrior spiritus(1 1ενέηιαιαιέσο dϑ⁹ articulorum se ipsos torquentium sonus, gemitus mugitusque (αυνν) et parum explanatis vocibus sermo praeruptus et conplosae saepius manus(x Törrresν) eêt pulsata humus pedibus(10 1uxriεεν) et totum concitum corpus magnasque irae minas agens, foeda visu et horrenda facies depravantium se atque intumescentium (³‿ναιςα). Ad quod recurrit Seneca II. 35.§. 3. Linquit decor omnis iratos— con— cutietur crebro spiritu pectus— tumescunt venae(Qερε eια⁴ονςσασ— rabida vocis