— 32—
Omnino scriptores partim principium vocum ex utroque themate ortarum nimium neglexisse videntur, partim peculiarem rationem singularum earum vo- cum, quatenus ex terminationum et consuetudinis loquendi vi pendent, non sa- tis perpendisse, partim significationes translatas confudisse et in universum voces, quae ad notionem sancti pertinent, temere inter se aut exaequasse aut parum vel non comparasse apparet, quamquam permultum contulerunt, quo do- ctrina verior possit demonstrari.


