Aufsatz 
Specimen quaestionum lexilogicarum de vocibus Graecis cum verbo radicitus cognatis / Gustavus H. J. Ph. Volkmar
Entstehung
Einzelbild herunterladen

31

ubi verecundia ad res sublimes(non Puros) refertur. Nescio cur lit. t tam obscura perspectu habeatur.

IV. De neæxu radicum dy*ανμααα et atouα.

Maxime spiritus differentia plurimos impedivisse videtur, quominus ori- ginem v.&ouα intelligerent. Etym. Magn.(p. 8) ne in voce dy- quidem cujus sensum: sacri exhibet, cognationem verborum d&οπνεu et d́ꝓνααασιᷣ augura- tus est. Vestigium ejus sententiae inter scriptores veteres exhibere dicitur Etym. Orionis ab H. Stephano(Th. 1572 I. p. 128), quod ex v. ἀα̈ςμο(c. e. d⁴eςέοσ) dpvòg repetierit. Forma quidem intempestive adhibita est; et vix adject. dᷣννς quadrat ad sensum admirandus. Locum tamen Orionis non re- perire potui. Et Schol. Soph. nomen pos cum ρααμαάν contulisse fertur (vid. supra sub h. v.); ipsum tamen àãs pendet ex dĩςοuα, neque ea com- paratio Scholiastae explicit discrimen eius substant. Buttmannus quidem (Lexil. I. I. p. 236.) ea verba atque νoo et dννς cognata habet iisque stuporem principem sensum recte accenset, principium tamen utriusque formae audacius quaerit in ν. Vid. I. 1. Quum vero seriem earum radicum ita refert.(dο, ο) dευα, de†ω, V. D. id, quod aperte simplicius est(, postponit ei, quod flexione demum ortum est(b), sicuti accentus et thematum α et dy discrimen non observat. Temere igitur multi(ut Passov., ex parte Fuh- rius) Buttmanno Reverendo ea in re obsecuti sunt. Plurimi tamen Gramma- ticorum et Lexilogicorum scriptorum omiserunt comparationem earum ra- dicum.

Schneiderus verba thematis dy quaerit ex v. ⅜e, quum pariter atque doucz etc. non explicat: Passovius plurima eorundem verborum(e. g. d*να- uu) ad drνxν refert, quod ab dy repeti arbitratur; deinde sub dτσοανμαασ, pro- vocat de nexu horum verborum ad Buttm. Lexil.; is tamen non verbum&ãx†ιη/ν sed dc cum iis verbis conjungit; ita sibi ipse adversatur. Praeterea sensus, qui Passovio placet: impetu ferri nec v. dpxeνν nec dyduæz satis respondet, potius radici v. diooh-h. Eunique parum naturam vocum ex v. dᷣεoνμαα na- tarum perspexisse apparet, quod fere ubique sensum dedicationis principem

habuit.

-