— 29—

modo atque ceterae voces ad sanctum spectantes explicari solet. Jo. Aug. Tütlmannus(Progr. Pentec. Lips. 1820 p. VIII.) recte quidem„σα et àgv ds ex eodem fonte manasse suspicatur, verum eum fontem non aperit.

4A. Fr. Gu. Riewerus(L. Gr. ed. III.) in forma d*οε v. d—ν νς quae- sivit forma dν⁶ς ficta, ne analogia quidem adsentiente.

B. Ipsi ergo Riemero magis placuit, vocem dp òe a nomine ro deos cum syllaba e vel juncto, derivare, ita ut syncopes et metatheseos vi däνos oriatur, quod signiſicet: sine piaculo, purus. At majora adeo huic obstant opinioni; spiritus enim mutatio in praefixo dy nunquam, quantum scio, mutatur et accentus ratio adversatur. Temere deinde voci d„og tan- quam prima signiſicatio sensus piaculi tribuitur. Metatheseos denique(dν⁸ d„og in âν) usus ad portenta etymologica pertinere videtur.

C. H. Stephanus xG„s recta via in d&ꝓ-vos mutat, quamquam non potest non confiteri vocem dννς(ita) formationem minus usitatam habere. Ruhnkenius J. l. et doνς ex v. ⅜&mφos repetit, signiſicatione non ad- dita. Iis purum videtur utriusque vocis princeps esse significatio; e. g. contra Schneiderus(vid. supr.) sensum impuri urget. Mira et pariter ar- bitraria discrepantia derivationis.

D. Veriora vestigia praebet Elmol. Magnum, quamvis argumentis ex parte falsis et opinionibus portentosis maxime contorta sint. Vid. Sect. I. de dαeε, quod ei placuit. Idem repetierunt Jo. Zonaras(Lex. ed. Tittman- nus Lips. 1808 Vol. I.), ficta forma dtos et Etymologicum Gudianum(ed. Fr. Gu. Sturz. 1818 p. 4) quod tamen mirum in modum verbum ápvela, monacho- rum vita forte respecta, hoc modo explicat. Tοα τν sονο 1,α) l0v. Idem Etymol. praeterea verbum confert dyxeνa“ et tanquam radicem commen- dat. Vel ea scriptio corrupia vel et ea forma ficta est.— Dammius(I. c.) ex radice vera nullum nisi puri sensum hausit. Ita Artemis a Dammio ab (cum Eust. 1528, 5) Homero dνν dicitur, quia a Venere pura(emiπιετuνρο 7 απεωιος) est(at vid. Sect. I.) et Persephone, quia„destructionem ple- nariam corporis mortui factam denotat cet.(!)“(p. 11), ab Eustathio 1691, 46: quod mortui igne purgati sint. Zoory ob dνννιαμοος νενοeνοι(Eustath. 1908, 43) vel quia puri esse debeant a re profana.(At vid. Sect. I.) Et Tittmannus(l. I.) in dε, ait, proprie cogitatur, rem vel personam esse

4*