— 28—

scelus deo devotum sit. Quod non demonstratur nisi comparatione adj. sacer et dõ*iog, quorum sensus simili modo non ex ritibus quibusdam accedentibus, sed ex natura formarum repetendus est. Denique habet V. S. ¶Q scelus, quod piaculo luendum sit. Verum nostra vox scelus nusquam per se signi- ſicat, et piaculum eam tantum ob rem, quod res horrenda, deo improbata, erat removenda vel luenda. Certe ap. Plutarch. Solon. c. 12: d⁴ 2 1ααααςαμονςσ Ʒεοααμεμαμινουι εμαναιοασ— yos per se non exprimit: quod piaculo luendum sit, quum haec verba diserte addantur. Et nonne probat natura vocum 2νισο et ulαςν, quod componi solet al. d„%ο signiſicatione simplici aeque intelligendum esse?— Damwius(. I. p. 27) ³yos a fut. 2 dν, quod nusquam exstat, descendere opinatur; Scheiderus ed. III. t. I. pag. 12*%s parlim ab dbo(male: admirari) derivat, eique ex hac origine tribuit sensum: admira- tionis et pietatis(quam posteriorem vim nescio quo loco invenit); parlim dicit id nomen radicem adjectivi dν, quod quum purum signiſicet, probet et dνυκ significasse purum; eum sensum apparere in significatione νσσ i. e. Bluat- schuld i. e. auszusähnendes Verbrechen i. e. Reinigung. Quae explicatio haud facile placebit.

Passov. ed. IV. I. p. 18 ³„% formam Jonicam arbitrarie dicit; sensum malum(secund. Ruhnk.) ita explicat: wwas den Götlern anheimgefallen ist; multa tamen iis devoventur, quae pura et pulcra sunt. Contra ejus verba: jeder Gegenstand der Verehrung und Scheu facile ita mutari possunt, ut verum sensum jeder Gegenstand der Scheu, sowohl der Verehrung, als des Abscheu's exprimant. C. Fr. Riemerus joco quodam, ut videtur, conjunctio- nem radicis„cet verbi à„og auguratus nodum ita dissecat; rd dpog in- quit, eum signiſicat hominem, qui super terminos terrae alicujus ad scelus expiandum agitandus(&*οο) atque fugandus est. Quo commento e. g. signi- ficatio puri portentosa fit.

3. Apvòs. Qui vocis&„*os originem non perspexerunt, vix principalem adjectivi d* òe sensum intelligere potuerunt, eumque eo minus curaverunt, quo magis simplex esse videbatur. Hesychius, Suidas, Photius, ut solent, hujus vocis derivationem omittunt, nec majori curae recentioribus scriptori- bus e. g. Schneidero, Wahlio, Passovio, Ellendtio esse solet vox, quac vel Graecis puritatem vel pudiicitiam tantum exprimere dicitur vel eodem