— 227—

significatio primitira secreti a profano usu accenseatur; praeterea V. D. vidit, de menlis castitate rarissime aut numquam a scriptoribus Graecis dici. At non satis accurate d*οοεο dixit id, quod veneratione dignum sit(p. VIII.), quae significatio necessario transiret in vim puri, praeterea quaedam neglexit, quum doceret: id, quod diis sacrum sit, constanter illa voce apud Graecos signi- ſicari. Vid. s.&ꝓeφν⁸.

Omnino eos, qui&nòœsνo ab oucr derivant, nihilo minus tamen primo dicatum signiſicasse opinantur, radicem ejusque vim atque progeniem non penitus perspexisse apparet.

2) Ayos Elym. magn.(ed. Sylb. p. 11) docet: ab initio, v. ã„og signifi- care purum et æam ἀ⸗riαœν ad 1 6uαον referri efr. Eustath. p. 108, 40:.αο τ νιϊοτνν. Gram. Beckeri(An. p. 324, 20 und 330, 26) auαν dνlᷣᷣονε⁵μν⁄ςσοs; idem Suidas s. aueναηρm[σάmEGS. Talis tamen deri—οaoσ ad portenta lexilogica pertinet, nisi sensus discrimen ex principe quadam vi generali repeti potest ¹). Nihilo magis Schol. ad Soph.(cf. H. Stephan. Thes. 1572 p. 123 et Scapul. Clav. L. Gr. 1579 p. 22) qui ur ενρρημμιασν vocem dpyos ad scelus exprimendum relatum esse tradit, nos juvat. Nec ipse H. Stephanus(Thes. L. Gr. 1572 p. 123 et 124) discrimina, quibus ratio nominis„ſog premitur, removit; ea in re cum Eustathio peccavisse videtur, quod&ς non nisi verbo venerari interpretatur. Ruhnkenius Tim. pag. 12) v. dyog: prima inquit poteslate est mundities, quue veneralionem parit; at Hesychii: dpuαμα νodas non est mundities, sed purificatio per immolationem facta i. e. piaculum, quod immolatione constat vel uti Ellendt L. Soph. I, 8 dicit: sacrum piaculare(Sühnopfer). Fortasse ap. Soph. d*% eo loco (Phaedrae Fr.) fuit sacrum in universum; nam vis transitiva v. m*ρνιιιμάσ minime exprimitur forma v. d„s. Ita restat interpretatio: quod veneralionem parit, quamvis notio ea causativa: Ehrfurcht einflössen ad arbitrium selecta sit. Altera notione dicit Runk. depos rem deo devotam, deo sacram; cujus loquendi consuetudinis,„νοο prorsus cum v. feo exaequantis, nulla vestigia certa exstant. Deinde ei dyos significat hominem, cujus caput ob admissum

11) Omnium vocum, quae Eustath. congessit p. 1356, 60. significatio media ex earum principio explicanda est.