—. 20— 3

exemplo memoratu digno probat; quippe qui formam d—νεᷣ voce solita zo- Haoòg eandemque simul, mirum in modum voce Q w!v ½(inscius) inter- pretatus est; unde, quum scriptio non prorsus mutari possit, spiritum asperum in voce pvos parum valuisse apparet, ut ea cum verbo dywe cammutari potuerit. Ita ne pronuntiatione quidem verba a radice dα et d́r orta, sedulo discreta esse videntur.

8) Vocem d„og leni etiam spiritu pronuntiari et scribi, extra dubium positum esse videtur; omnes certe grammatici, lexicographi et scholiastae ve- teres, quos conferendi copia data erat, ea in causa consentiunt(ii scriptionem dpos plerumque adeo tuentur, ut vocem eam cum v. α⸗νστς i. e. dxανυν con- fundant. Vid. Bernh. ad Suid. s. h. v.), nec editiones recentiores adhuc unam scriptionem sequi poterant; sicuti de adjectivo de—ν, sos quoque Naekius ad Choerili Sam. fragm. 179 haec recte docet: utrum dyys scribatur, an dpy, non multum interest. Ob thematis dcoum indolem praeferes adspirationem asperam.

9) Verbi dp ratio necessario habeatur ad explicandum adjectivum eva- Pis, sog(Vid. supr.) quippe quod sit et: sanctus purusve proprie: bene re- verendus(e. g. si iungitur cum verbis d eloas, vel αἀ⁴ď*ε⁹ςε) et agilis (ex Suida: eu πεοαmννμινοο). Eae sane notiones aperte ex eadem radice, eaeque vel recta vel indirecta via, uti dicunt, natae sunt et vinculum habent non nisi in agitationis vi, quae tam interna quam externa dici potest.

Tum observa omnes illas voces correpto instructas esse, aeque atque verbum ꝓ*νρα.(Cf. locos supra laudatos; denique eadem lege, qua d ἀοσνασν, d†*αομ et apdνυοααηι duplicem, eamque oppositam significationem admiserunt, d„νιοο, dos et dyyg in utramque partem dici atque intelligi potuerunt; nec sin- gulas voces ex utroque themate natas aliquo signiſicationis diverticulo aliquid singulare expressisse miraberis cum Dammio, qui recte docuit: in Graecia (uti omnino) nulla perfecta inveniri synonyma; forma nusquam flocci pendenda est, levissimumque formae discrimen aliquid valet ad sensum distinguendum. Omnium vero vocum, ex themate A. et AI natarum), atque significatio-

7) V. dWiο% quidem Etymol. M. et qui eius placita repetunt dictum censent pro G*8, ita ut a. v. dgoα derivetur. Quamquam prosodia, et significatio v. dola et do*⁶-