— 19—

vox ad radicem dpuus(curvare) pertinere videtur(cf. v. d◻ τοφ⁷⁸). Graeci tamen ob soni similitudinem eam cum adjectivo dννς compararunt; quum praeterea mulieres vitice ad castitatem servandam in jejuniis uterentur, ipsa vox ad vim castitatis translata esse videtur.(Latinum agnus Schwenckio videtur cum v. aries cognatum esse.) Cuncti fere scholiastae religiose eam vocem explicare studuerunt(cf. Jo. Alberti ed. Hesych. Lex. 1746. p. 57. not. 15). Spiritum asperum cum leni habitu in scribendis vocibus dꝓ*ννs, ), dν et dpvos apud ipsos Graecos alternasse, intelligis ex formula dpvα 60ot, quae nil nisi ννov significant sicuti ex errore Hesychii(p. 48. Vol. I. ed. Jo. Alberti), qui loco formae cujusdam&νιον(i. e. quod ad viticem pertinet) scripsit ð ον eamque vocem verbis: xν ³ꝓᷣάν+ σmQωάααωαα intero- pretatus est. Et Suidas ed. Bernh. p. 62 spiritus differentia non adjecta do- cet nos non nisi accentus discrimen. Ita ipsis Graecis spiritus, quo themata illa inter se et dy a radice dy differunt, momentum parum grave fuisse apparet..

2) Vox dyn, teste Etymolog. Magno(ed. Fr. Sylburg. p. 8), et Suida (vid. supr.) non tantum omnino perturbationes animi(iram, invidiam, stuporem) sed etiam zd iéew« significat, ita ut ab altera parte cum radice ã—νν ex themate dya, ab altera cum vi vocum& et dꝓ—ν⁸ς cohaereat.

3) Aydoοαμ, quum sint idem atque αεεομασa ad rationem dννs, dννες et&yos patere apparet; res sacras significare illud nomen docet et L. Dun- can. et Damm. ed. Rost.

4) De nexu v. â„ονμαι ßet ouat vid. supr. Praeterea Suidas ed. Bernh. p. 122 conservavit formam deyrds, quam voce ⁶αe0οαστς interpretatur, quo loco scriptio mutari nequit in dνπς, cui voci sane simillima est.

5) Deinde adjectivum ανάχQς(venerandus) ab Homero praecipue qui- dem hominibus nobilibus tribuitur, sed aeque atque ipsum deννς etiam ad Per- sephonem refertur.(Od. I., 213. 226 al.)

6) Nec dubium esse videtur, quin adjectivum dπα, iis in locis, ubi diis deabusque(e. g. Veneri) apponitur(cf. H. Steph. Thes., L. Gr. ed. Di- dot. s. h. v.), simpliciter venerandum, uti mρνν⁸ςᷣ(vid. supr.) significet.

7) Quoties posteriores certe Graeci in voce dvòs et verbis ei cognatis spiritus rationem neglexerint, Hesychius(ed. Jo, Alb. 1746 Vol. I., p. 59)

32