Aufsatz 
Specimen quaestionum lexilogicarum de vocibus Graecis cum verbo radicitus cognatis / Gustavus H. J. Ph. Volkmar
Entstehung
Einzelbild herunterladen

18

63 Seν αον σetας; ef. Aeschyl. Hiket. v. 823 l. supra I. Quibus in locis nostrum ⁸s aperte significatione amplioris ambitus, quam qui posteriore tempore solitus erat, intelligendum est. Ita recte Zonaras: x⁶ν eνᷣ⁶ν dvres 9*6, GQμκα. Eadem rererendi vis exprimitur locis, in quibus dyvòs ad res sacras refertur; ita Soph. Oed. Col. 37: 2xeie 7G‿οον dπνς de ννν nrety, ubi verba ita interpretanda videntur: ades loco reverendo, ut eum adire non li- ceat(scheuenswerth, zum Nichtbetreten); Trach. 286: dovd duuta sunt reverenda eaque diis data, it. Pindari d³σοο, rεαέ οο dyνν. Eo sensu dyνε aperte pro dyvos interdum dici(e. g. Trach. 286) observabis. Deinde soliti sunt Graeci id, quod veneratu dignum dicitur, voce dyvs ad puritatem cujus- cunque generis referre usu tam firmo, ut interpretatio reverendus locis per- multis non respondeat. Ita apud Pindarum saepius(Vid. Damm L. Gr. ed. Rost p. 11) col. ap. Soph. El. 86&s dicitur dywv, ubi et reverentia et candor intelligitur; deinde est purus injuriae Soph. Ant. 880(unschaldig, roðn 2urde), solutus officio obligante et promisso Soph. Trach. 257(de Her- cule, α̈ρν⁴ς), omnino integer atque sincerus(zοασαι e(εwHPind.), denique limpidus de aqua(Pind. al.), omnino purus(ita Purip Orest. 1604: éeras, ι φουτας‿, Hippol. 316. 317 Zeroas a'uæros d-=ds; ονυν ν*ενε ul⁴ τ). Unde Suidas ed. Bernh. p. 62 simpliciter: dyyde, ait, 3 2aads; ita etiam formula dνννοοεεοον νπηꝶ⁸⁶ασs explicanda et derivativa d+νυσνοον, dvtrns(quae ad sal vel purgans vel purgandum referuntur). Ob eum ad- jectivi usum apud posteriores fere tantum solitum Eustath.(vid. Devar.) mox ex pudicitia(deae) mox ex purgatorio inferno repetit hanc ejus praedicati vim. Eaque consuetudo fere una est apud Hellenistas(N. T. et Patres, quam- vis vocem Hebraicam Kadosch puritatem ex principio signiſicantem non v. dꝓ*νς transferrent in suum sermonem. Vid. supr.).

Contra usus antiquior principium verbi âtecνοασν et nostri adjectivi idem esse satis demonstrat. Omnes eae voces, ab dτσμοααυσ repetitae, significatione reverendi, deinde puri(praeter v. dε, ne dicam de usu dicendi Hellenistico), denique eius, quod diis dicatum est, inter se conveniunt; ad sensum horrendi generalem v. ꝑοsς, dpos et dp-y et voces ex ea derivatae.

C. Neæus thematum A' et Al atque radicis A.I.

D) Vox d αeꝶ viticem(salicis speciem) signiſicat; recte Passovio ea