— 16—

pellucidus, splendens, lucis radiis plenus; eoque sensu dicitur et de oculis et de sole et de turribus elatis, sole tactis. Ita Eurip. Bacch. 662: uνασꝑεls Hoaol(rectius edævyeis, quod metrum admittit, quum a sit prima diiambi ultimi syllaba) sunt quasi(solis) ictus radiantes i. e. radii solis; ita Aesch. Pers. 466 0%⁵otUue αιπ⁶ςσ ενανν στοαστον i. e. hellbeleuchtet(Sum Blick) auf das ganze Heer(sensus activus: hellschauend formae adject. non con- venit); Eurip. suppl. 652. πυοꝙνν dανᷣ õάj)(korνν Ʒεœuʒ). Ap. Arist. Nub. 277(ve†οεαεα φαάφάσννοα ϑοdεοσ ρνσυ sdνx idem adj.(forma aucta) esse videtur; proprie igitur est: ⸗dœν*ννακ i. e. idem atque xνπαεμσνενε v. 287 et ν ααν v. 286. Eodem sensu evνν explicatur v. 2aααμαχας et ap. Hesych. v. edoτον⁴). Schneiderus(I. I. I. p. 561) praeterea significationem rund ex- hibet non comprobatam; Passovius(ed. IV. I. 926) ad eam interpretationem explicandam confert zeονπσ i. e. circumductus, rotundus; ea tamen vis aperte nonnisi in praefixo εον latet. Idem coniectat significationem 1.αμααηας natam esse ex vi puri; ipsos tamen radios lucis nulla vox, quae ad d⸗⁵ιος,& ν al. pertinet, ne dꝓν½χνEς quidem, quod puri vim quasi propriam sibi sumsit, ex- primit. Haeret in sententia a ap. Aesch. et Eurip. I. I. corripi; metrum tamen utramque quantitatem syllabae eius admittit. Quum vero v. U⁴νννοs ap. Aristoph. I. I. trahit ab deα, et uaeν(sensu agilis) a producto scribit, miror Virum D.; νꝓνα enim semper habet. Codices quidem in iis locis sdœνiõs prorsus non exhibere dicuntur; ea igitur scriptio non mutanda videtur (quod recte non audent). Hesychii scholion certe confirmat scriptionem Codd. Qua re non prohibemur, quominus(aeque in deρ᷑αν vid. supr.) v(ob. studium euphoniae) omissum censeamus, ita ut forma evaeν non tantum ex duabus radicibus trahatur(de qua re dubitari nequit) sed etiam ex voce tertia, ab utraque diversa, explicetur. Ita tres sunt voces eodem modo scriptae evν᷑emν (tam a rad. Ay simplici— sensu motionis—, quam a themate Ay— sensu agitationis internae, praecipue reverentiae— pendens) su α‿eνο, evauν(quibus fortasse eu- m— accenses).

5) Adjectivum dνς, i, dv, eodem modo natum est a v. d bout atque

6) Ad radicem IA, quae primum significare dicitur splendorem, vox euay-⁷ο, eo sensu instructa, referri nequit, quum a producatur.