Aufsatz 
Specimen quaestionum lexilogicarum de vocibus Graecis cum verbo radicitus cognatis / Gustavus H. J. Ph. Volkmar
Entstehung
Einzelbild herunterladen

15

rumque formam vᷣeꝓ*νε, sos induit, observanda est; nam apud Phil. ęναꝓρσ rite, sacrove modo, apud Thucyd. I., 126 autem eνοꝓν(dbscheulich) idem atque dτε*οο(Scelestus) signiſicat, apud Soph. O. T. 656(rdν ναe opiovν mνοεν εν alto däriμον 5ακzε est proprie is, qui est in reverentia vel reverentia defensus.(De iureiurando h. I. sermo non est, nec sufficit schol. ). Suidas igitur p. 319 ed. B. qui ewpers dicit non nisi 2obs 111G- uori arbitrarius est. Et Eustath.« endyis oppositum esse voci etuy p. 1356, 60 arbitratur. Deinde compositum dνυe, sos ita comparatum est, ut Suidae 1. 1. si per a scribatur, purum idemque Mesychio exprimat. Tum vox πα apie, sog Suidae(e. g. sub dνοsO eE O5 wcd wcpere 14Oεαα⁹) et Hesychio maxime reverendus significavit, contra èE.mρμος, 0v(6 να) e. g. idem atque ouoraros vel endoaros et ex eiusdem Suidae trauslatione duc- Saotos et oνοε expressit(cf. H. Stephani Thes. L. Gr. ed. 1572. Vol I., p. 126). Quae sensus discrepantia non nisi ea re solvitur, quod adiectivi dA, sos signiſicationem primariam habemus: quod animum agilat vel quod stiuporem eæcitat. In contrariam partem eam vim trahi ipsi Graeci signiſica- runt vocibus evαeε et dναασꝓν Adiect. dαꝓνε, 1) quandoquidem α correpto ex verbo d‿oαα pendet, non nisi bono sensu dictum esse auguraris ex prae- ſixo ed. Revera edνπσαe᷑ ας(i. e.65) in Hymn.(Hom.) Demetr. 275 sensu simplici de accurata reverentia, qua sacra patranda sint, dici videtur; H. Ste- phanus(Thes. L. Gr. Ed. princ. s. v. d*οο) locos complures eius usus affert. Praeterea eLapet et sdapla dicitur de vita casta deorumve reverentiae plena(ap. Theocr. Callim. Jamblich. vid. Schneider. L. ed. III. I., 561). 2) Quando quidem ex ✠recta via repetitur, est(ex Suida) evmποᷣννν ui,os, agilis, quo sensu corripiendum est.(Sin producitur vel vitium prosodicum intelligendum est, vel scriptum esse potuit pro surννς scilicet ab ëoνοα, ita ut non ad agilitatem sed ad ordinem administrationis ſe. g. apium] referatur: bene ductus, rectus, imperatus.) Simplex d ap. Empedocl. (vid. Schneid.) non est ductus, sed curvatus(ab dpvunz repetendum). 3) Distinguendae sunt eae formae evνυων ab svaν*, quaè ex diversa ra- dice diversum sensum admittit. a) Ab Apvunu repetitum est fragilis. b) Si ayne cognatum est voci au*, cuius v ob autecedens eu(non per errorem librarii) sed enuntiando apud ipsos Graecos omissum videtur, evcννα est