— 1—

iugum, Lmog dictum, äyos quod verentur vel omnino stupent. Quum quod homines reddit attonitos, duplicis, imwo contrariae naturae esse possit et vox 00 ,& os, teste Etymolog. Magn. ed. Sylb.(I. I.) tam x0 1⁴ό☛⁴ν vel ĩ0 αos, quam 6 Gσeαασσνet 16 ανασα ασπ signiſicat et vox νσ dicenda est. Ceteri quoque grammatici veteres afferunt vestigia usus vocis dos, ex quo de re admiranda et veneranda dicitur. Eustath. passim (vid. Devar.) zo εd αᷣν erat wal ent dpiorelag docet; p. 1356, 60: 6 roð dõ*νονν Ʒι⁴οσπμοων. Suid. ed. Bernh. p. 68: Ae†erca al* τ μιν τα dεεαονvòfcD’-do,αανοos. Grammat. Beckeri A. 330(vid. Bernh. ad Suid. 1. I.) addit: vod drn d uornikα, proprie res summe reverendas. Posteriore tempore praecipue sensus abominandi intelligebatur. Unde 1& non tan- tum ad significandum piaculum et hominem piacularem(ut Soph. Oed. Tyr. 1426: d„*os 10 ν*νν, uν μ⁴ 1οσε, uυπκν †άς ττοοεεε, et in for- mula: νένν αι GeιQϋђem Herod. VI., 56 et d„s dourer Thucyd. I., 126) sed etiam adhibebatur e. g. verbo αᷣαρt(non dᷣρατz:“, quod est sim- pliciter pellere, vid. Eustath. 1704, 5 et Duncanii et Dammii L. ed. Rost. et Suid. p. 27.) componendo. Uti hoc aperte: crimen vel hominem crimine ta- ctum(horrendum)(e patria) eæigere, propulsare signiſicat(Vid. Ruhnk. Tim. p. 12 et Ellendt Lex. Soph. I., 6), ita plurimis in locis simplex interpretatio: verendum vel abominandum(das Abscheuliche) optime quadrat; cf. Plutarch. Solon. c. 12: dꝙ ælα νμμιαας deoτανν uα⁵‿υανααιμανν Timaeus(I. 1. p. 11) non nisi αααα, υςσς adscribit ei nomini et Suidas(I. I.) prae ceteris ex- plicat v. ulloα; accuratior est sub v. rœe‿ακeꝓρκꝙ deνsoeo zu dpei zod αs. Itaque adjectivum&ος et substantivum&og radicis quidem et significa- tionum, quas exprimere poterant, ratione habita arcte inter se contineri apparet, non tamen usum earum vocum ſata contraria passum esse obliviscendum est; nam d„os ad res abominandas(das Abscheuliche), dι ad res veneran- das(das zu Scheuende, das zu Verehrende) exprimendas vel praedican- das posteriore tempore transiit. Omnino non est, quod nomen dos matrem vocis«*iòs habeamus, quum potius illud nomen huius adjectivi sororem eam- que simillimam dicere possimus.

4) Eadem ratio in adjectivo dπ κς, eos(, 7), quod ap. Hipponactem fr. 4 signiſicatione scelesti i. e. abaminandi exstare dicitur(Passovio), et ple-