— 13—

solebat. Posteriore tempore consuetum erat, eo adiectivo simpliciter reve- rendum exprimere, quae interpretalio semper quadrat. Apparet tamen hoc discrimen subtilius lingua vigente facile evanescere potuisse; unde id, quod stupuerant, mox et dignum habebatur, quod stuperent. Quem sensum bonum recte grammatici et lexicographi veteres vocibus Gε,μ⁴⁴d σφιι, imo x ννμα☚μιο explicant e. g. Hesych. ed. Jo. Alberti 1760. Vol. I. p. 48. Minus cum natura eius adject. convenit, si id, cuius causa revereris, ad significationem reverendi ipsam trahitur e. g. interpretatio αmνααα. Denique transiit v. ad res diis dicatas ob eamque rem a vulgo secretas significandas, omnino divinas. Apud Graecos ipsos pro dοs ex vario eius usu vel εe⁵αςσιο, vel deννοs, vel leos dici solebat; certe vox ea Homero inaudita et tragoedis Atticis omnino parum consueta fuisse videtur; posteriore vero tempore saepius inve- nitur; LXX. Interpr. et scriptores N. T. praeter ep. Jacobi, deinde Patres eam sexcenties repetunt, quam cum voce Hebraica, candidum significante simulque deo dicatum, ²e parum circumspecte exaequant.

Simplicior admirandi et reverendi sensus est ap. Aristoph. Aves v. 522: ς τπρττυοωO υτνει μεἀουςι d love 1 v6μιμμον. Contra Nub. v. 304: resrcl dyia sunt initia ad deorum cultum attinentia, quamvis et hic interpre- tatio: reverendus optime quadret. Ita si&e*ν cum substantivo ⁶ confertur, non ab initio sacrum, vel purum, vel secretum, significare potest, nam notio secreti voci teoe propria est; nec de aedis alicuius mun- ditie sermo est. Ap. Diod. Sicul. V. 62 et 72; Herod. II., 41 et 44 et Xenopliont. Hist. Graec. III., 2, 14 780 dicitur dνον vel udaa d*ον. Ap. Diodorum v. dp. par habetur formulae: zν⁴ς νQαόι i. e. cultum esse, eiusmodi esse, quod veneratione prosequantur. Pariter Aeliano Var. Hist. I., 15 idem atque geuvög(reverendus) nostrum adjectivum exprimit, et Strabo IX., p. 487 ed. Sieb. pari ratione rοοσα zνυᷣμᷣe’ α e d—eꝓenduswa confert (loca honore et veneratione plena). Ceterum vocum ab adiect. nostro deriva- tarum naturam investigare huius loci non est; omnes tamen cum eius principio convenire facile tibi persuasum erit.

3) 76&pos est verbo dreodchR cognatum, uti zeuos verbo reuνοο, Ceu‿os v. euyyuut; quae subst. neutr. gen. in os desinentia rem a verbo primitivo effectam exprimunt. Ita x zeıxos est aediſicatum(murus), xò Ceros(iugatum)