Aufsatz 
Specimen quaestionum lexilogicarum de vocibus Graecis cum verbo radicitus cognatis / Gustavus H. J. Ph. Volkmar
Entstehung
Einzelbild herunterladen

12

quod veremur horrentes(abominandum), quod nostram reverentiam excitavit (reverendum).

Revera dpos, Graecis eum sensum vi posteriore latiorem expressisse, ex eo, quod grammatici veteres memoriae tradiderunt, apparet.

Cod. MS. Sangermann.(vid. Ruhnken. Tim. p. 12 et Beckeri An. I., 337) haec grammatici cujusdam verba affert: dmις αει⁴αςσιιμοο ε αέμν τ ⁶ε- Hdσαυονκ ιμυιννƷw èco d'' u dμο μιοε iσ‿ zoν ουσ, e Kodry. Crates igitur videtur vocem d«ſios ab ı* derivasse, si ea significatione abominandi instructa sit(quod nec fieri potest, nec discrimen tollit). Eadem loquendi cousuetudo, quam Gr. illis verbis enarrat, confirmatur etiam verbis Eustathii(p. 1356, 60 ed. Bas.) d*ρο τπαχο ꝛν mσQπηω⁊ α ο ν εαιααοσ⁹ς dAα a. Quid haec signiſicalio 1μαας sibi velit, intelligis, si notionem ειομσ-perpendis et verendi naturam; ob eam rem, quod ᷑iml og ex principio significabat, quodcunque stuporem excitat, et horrendum exprimere poterat; quum vero praecipue purus venerabilis, et foedus prae ceteris abominandus sit, eas trauslatas significationes asservarunt grammatici, quorum prior recte adposuit vocem G‿.⁵⁴οσιμαοε, cuius radix cnm sensu v. dαα cohae- ret. Proprie non impurum, sed abominandum atque horrendum exprimi voce d†οο, sensu malo instructa, apparet, et eo, quod 1ααeν cum v. uuos fere semper exaequatur(e. g. Tim. s. dꝑᷣ, Ruhnk. ad h. I. Suid. s. zuνακεαη 2al.) Mugos vero est, quod horres atque cuius te taedet, abscheulich. De termi- natione adjectivi nostri observandum est, adjectiva verbalia, in aog cadentia, id, quod verbi actione efficiatur, in praedicati sensum redigere. Ita: dοσ☚ o,(ab dονι⁶τι est, qui se aliis aptavit, aptus. Iste effectus et activae, quam dicunt, et passivae naturae est; e. g. douios(a radice verbi dονε⁵ ortum) respondet participio dοαν i. e. arcens, iuvans, dum eσς(cf. ver- bum a uu⁴) idem quod a-νννte densatus, densus exprimit. Vox dos nullo loco activae signiſicationis est, sed posteriorem terminationis 1Gα usum, eumque vulgarem sequitur, ex quo participio pass. respondet, ita ut id, quod omnino stupent, vel id, quod verentur, horrent, venerantur, significet (et ad nostras voces: bestaunt, scheuerregend, vel verehrt accedat). Verum tenendum est, v.&jis natura sua eam rem, ob quam quid re- verendum sit, non signiſicasse; nec ea generalis verendi sensus exprimi