8) Apavdòs apud Homerum(vid Duncan. et Camm. L. Gr. ed Rost p. 4) est nil nisi venerabilis, et partim ad Persephonem, partim ad reges, partim ad homines nobili loco natos refertur. Eustath. p. 919, 20 al. Gε.eναι υς, ‿ιυισχς, u⁴d, adασμιαοε(quae posteriores voces vix synonymae haberi possunt). Est igitur, qui praestantia sua atque auctoritate animum commovet, i. e. venera- tionem excitat. II. 13, 5 αeφαά Tάπłάw—»ο nil sunt nisi nobiles, venerandi, fortasse: integri(cll. ιπαιμοωνν sequ.), nec video, cur eo loco haereaut interpretes. Manetho quidem confert dας(2, 14. 130 vid. Schneider) cum vi videndi; ea tamen significatione vel ad radicem I4, ex themate„aß, referendum est, vel pro ꝓνωακ dictum esse censendum.

9) Apτ Homeri(vid. Damm. J. I. p. 9) est admirabilis; plerumque in II. ad corporis speciei praestantiam refertur; Eustath. p. 633, 28: dέ̈ σωασ x(rectius Savuorög.) cf. Suidae dενσκσνςσεꝑ ⁴α‿ιαςσαε. vid. infr.

10) Apaorde Suid. p. 23: davucords; Eustath.(vid. Devar. p. 4): 1 SriερνοννQm(%‿ εααμααααν, illam significationem ex deνα mhoanc ex d*α uuh ad arbitrium repetens.

11) Voeis dsᷣ☚ασς terminationem Schinidtilus(Bilef.)[Vid. Jahrhücher für wissenschaftl. Kritik 1837. 52.„. 419) Boppio ea in re adversatus atque Hustatlio, recte exposuit; contulit terminationem αα,*νιιαοο, dια Sos, zddαs al. Ad verbum dααάανπ recte respexit, quum vero(Passovio opinanti, aycy atque vehementer esse idem, non obsecutus) docet, ad ver- bum d́ꝓσνον vocem ⁴ꝓ ηα˙ς non pertinere, verbi d„ναeνðœάασα naturam non satis per- pendisse videtur. Sane adj. d̈̈s non ad quemcunque animi motum per- tinet; verum et in vocibus eνs et de†ανs una tantum species agitati animi exprimitur. Quantopere αᷣςο cum iis adjectivis conveniat, docet ejus eon- suetudo Homerica. Signiſicat omnino eum, qui admiratione dignus est, vel qui aliorum animos excitat, ut admirentur; propterea dicitur deα̈ς quicunque aliqua renpraestat atque excellit; ita οeς, o⁵, Sir, eu dotain,, d„αο⁶ε, NMauεαoe, io‿αμέ⁶σ, al. dicitur, ubi fortis signiſicatur. II. 3, ubi v. 179 Aga- memnon Sdοινενςα νοαςν ταααάσαεοςο παννυ dictus erat, adjicitur v. 181: 10 ⅜ν6ι Q έον ⁴πꝓ⁴φς‿σσο et allis cum verbis admirationis id adjectivum jungi- turu Deinde hoc adjectivo ea praestantia, quae maxime usui est aliis, signi- ſicatur; denique ad internam animi praestantiam, potissimum G⁶σ UłB)/ͤ v, refertur.