— 7—

borum illorum formam eamque fere unam(nam forma dyννeεμσ Sophoclis atque Aeschyli certe poética est, et d'„να dycio non leguntur nisi apud grammaticos, qui eos finxerunt); et quantam mutandi vim afferat minima formae differentia, intelligitur iis quoque verbis distinctis.

1) Aydouaer omnino agitari significans de graviore quocunque animi motu dicitur; Homerus(Od. 16, 203 al.) id verbum(deνμ να) cum formula: aud εεινννινιαιέιαιον confert, ita ut obstupescere signiſicet, contra Od. 5, 119. 122. 129. invidendi(cll. Sra³⁵αμαυν sensum fere exprimit; formula haec: d—νdaαε dsats simpliciter verbis: in(eas) Deas commoli eslis(dii) con- verti potest. Hesiodi Theog. 619 dναμενοα est: admirans. Quae forma thematis AI A, adjecta vocali declinante insignis, prorsus cum verbo sequente exaequetur cavendum est.

2) Forma simplex âα☛μά cum aor. pass. S„⁴eσσφν non nisi ad admi- rationem signiſicandam adhiberi videtur. Cum vocibus σeσ⁵οωμμαα et d⁴χ☛ (atque dtoαα apud Homerum commutatur; Ulysses e. g. Nausicaa adspecta tam Gαlσ, inquit, ν εεαοοντ‿α εmꝓ½ε, quam ς σe ννν, ait, â αμα⁵ ε 16d 1sε 0d. 6, 161. Apud Herod.(e. g. IV, 46, ubi ad u᷑αον zd Goορρἀπαστονν refertur) drᷣμ solet esse admirari(IV, 75 verbis: ol 2xrα d'*⁴eμέμ νιι τ*ſſaũVvom ouovrcn signiſicata esse dicitur gaudendi vis; simplicior interpretatio est: sudatorio excitati vel commoti clamant). Xen. Symp. VIII, 29: vgots(Hvrdν) d⸗ν εκν(Zeds) opp. 1ἀοσαιι μα‿⁵ρσμε, ad amoris quidem vim transit verbum dn., is ipse tamen non exprimitur, sed admiratio(qua e. g. Hercules et Dioscuri digni dicuntur). Si de liberis erga parentes piis dici- tur, dy. est venerari, neque amare. Apud Platonem unam admirandi signiſicatio- nem formarum âr*υœαꝭI et„„οσσρν inveniri demonstravit Ruhnkenius(Ti- maei L. ed. nov. Koch 1828. p. 8— 9). Nec adverbium dναμναάαα aliud atque: admirabiliter, magniſice signiſicare ib. probatur. Timaeus(vid. ib.): œuμdenν d—νc(i. e. stupeſio), Suidas p. 21: ανeεςμι(Ael. Philostr.) p. 23.

repetendum sit, quamquam grammatici eam formam ad dνκτs(falso) vel dyoοze referre solent. Et d ακᷣνο—*ς renitente Eustathio Schneidero al. ad ανοʃσοο referendum videtur (icet accentus falsus esse videatur). Significationes(Herodot VII., 57.: Heεeακχαοmρe παασα—, Suid. p. 24: 2½νι6ν, 10νꝙε⁴ον) aperte ad lactum, gloriosum, luxuriosum patent.