— 6—

tasse eνά), denique movendi vel agitandi ad suas formas traxerint quasi propriam. Postremus sensus duabus formis insignis est: thematis AIA et AI, quae e. g. in verbis Apauar et dbouce exstant*). Aucta radicis forma sensus quoddammodo auctus atque variatus est; ea enim verba minus- agere quam agitare, vel potius, quum forma eorum verborum passiva sit ha- benda, agitatum esse siguificant; eaque commotio vi singulari ad animum re- fertur, ita ut eu radicis A progenie maxime vis metaphorica agitationis ex- primi videatur. Quae themata AIA et AI, quibus interdum affinis est sim- plex radix AI'(eaque leni adspiratione instructa) voces produxerunt quas- dam, quae ad notionem sancti(ut in universum dicam) pertinent eique ipsi nomini cognatae sunt.

II. Voces Graecue ex thematis AIA et A' nalue, potissimum ede quue notioni sancti affines sunt.

A. Thema AI A protulit verba dã*haucu, dydou, dαioe, d„ανιοωοα, ad- jectiva eννς dανς, deανoς, d⸗νᷣας, substantiva dν, dpαᷣναμα) parti- culam d᷑e*ρav.

Ob eam potissimum rem, quod sensus passivus: agitari(getrieben awer- den, beuwegt sein) exprimendus erat, non miraberis passivam vel mediam ver-

4) Quaedam agitationis vis et in formis dwrèch(cfr. dycν‿uxre), dæralyco, derdc, quarum posteriores Grammatici et Codd. quidam habent(vid. Ruhnken. Tim. p. 17. 18.); is tamen motus externus simulque vehemens e. g. trementis, salientis, saltantis, ruen- tis, petulantis, impatientis, impetu lati, videtur cohaerere cum natura verbi diσσαα(vid. supr.), licet e. g. dyαeω‿ααασν(i. e. 14.eνᷣν Ʒ⅜ςσασω) etiam ad indignationem significandam transeat, et formae ratione habita thema AKT ad verbum d'yc referri posset.—

5) Radix LA, quae significationes: nitere, hilarem esse, gaudere, placere continet (in verbis„alν[zide H.]„ανςσσ ‿ νos,„dννυυμαα, cet., n al.), etiam« prothetico (sive declinans sive intensivum est) praefixo voces quasdam formavit; quae cave com- mutes cum verbis supra collatis. Eo pertinent:&ꝓe*νναόανα*σ, dαανι„ ανν⁴ια—, fortasse d„α may(cujus significationes placide et benigne excipere ita respondent iis vocibus, ut certe ad radicem AI' referri non posse videatur, etsi Opp. Cyneg. 3, 96 α⁴σσνυνσο pro S„d⁴ myoch dictum esse opinatur Schneiderus). Simili modo dubito de adj. dασ⁶ς(Hom.) Hymn. Ap. 515, utrum admirandum an placidum significet i. e. utrum ex dya an„α