— 5—

non ita proprius est, ut prohibeamur, quominus verba—νεέυονμαm, et atouer ad eam referamus. Ut formarum Juα et uεοαα, 0oαμαασᷣ et os multarum- que aliarum comparationem praeteream, ne videatur spiritus discrimen interdum gravissimum minoris aestimari, liquet in certis quibusdam vocibus enuntiandis adspirationem lenem cum aspero halitu apud ipsos Graecos, nec tafttum varia- rum dialectorum consuetudine alternasse; ad quas formas ancipites radicem AI referre non dubitat, qui voces eνιαοος, dbc, cum vi formae 7 ✕- uœ(quae et sonuit: dέαοααααα cfr. e. g. d-iαν νᷣννέν̈αμενσ ap. Timaeum L. Pl. ed. Ruhnk. p. 11, et de*έομα cfr. i—νμα et vocum ex ea natarum(e. g. euν cſl. d„) comparat, sicuti naturam progeniemque verborum deρναᷣαα et dοσμσαμα. Vid. infr.(Contra e. g. discrepantia formarum dννέανασς et 1νεκα- Aeoς ex dialectorum ratione explicanda est.)

Ipsius verbi dpey et verborum cum eo compositorum consuetudo apud Graecos satis plana atque nota, ex qua potissimum ducere(plerumque animan- tia) vario modo signiſicat, arctior est generali radicis A2 vi, quae quum apud Romanos, tum in verbis ab*νει repetendis reperitur. Verbo enim agere et movendi, concitandi, ferendi sensum exprimi satis constat eundemque et in vocibus ex eo derivatis et in verbis cum eo compositis reperiri liquet(cfr. e. g. agilis, agitare). Nec immediativa significatio, quam vocant, duci, moveri, vehi(quasi ferri), quae in formis: age, dpe, pers, in ipso v. dꝓνε(saepius e. g. in Xenoph. Anab.) et in compositis ο-%-dναυά cᵉéMéstat, negligenda est, nec sensus transitivus ferendi et pellendi, quem dνενν exhibet.

Quocunque demum modo singularis Graecorum verbi dεy simplicis con- suetudo se habet, quum soleant singula verba, quae ex principio latiorem vim exprimunt, usu distingui a vocibus synonymis et ita in arctiorem sensum contrahi, fieri posse liquet, ut radice A notionem accenseamus, quae consue- tudinem verbi dνeiν ipsius quodammodo transgrediatur. Praecipue si verbo- rum ex eo derivatorum sensus respicitur, vim morere et molum esse radicis quam dixi, propriam esse apparet.

Verba ab ea radice derivata in quatuor classes discedunt, quippe quae partim signiſicationem ducendi(dy, äpu i. e. fere agmen,*νεέοινμα, dνρρ y⁶, d—*ά, fortasse dyεein, scilicet Athene dux, ,εmν al.), ferendi(dνꝙνο, dννναμ, singulari nuntii afferendi mentione intellecta), eæcitandi(dνσνειοασ, for-