SECTIO PRIMA.

Derivatio atque explicatio per se spectata.

I. Radiaæ AI.

Verbum d*c(ago) cuius semper corripitur discernendum est a v.: dνρννμμ, quod plerumque producto et praemisso enuntiandum esse(cfr. e. g. kay« i. e. EHayc) observavit e. g. Heynius ad II. 3, 367 et nunc inter omnes grammaticos constat. Pariter alienum est deνα a radice AII(vocum di=oσ lyis, alé, ir cet.), quae interdum omisso, a tamen producto, sonuit AT(unde verba dærclvc, dwrdbc repetenda videntur), quamvis utrique ra- dici vis movendi convenire videatur. Neve cum radicibus confundatur deα vocum dννμααρα, dꝓνν, ipœ et duf al. earumque progenie. Nec radicale ad arbitrium ita negligendum est, ut cum radice A e. g. verbi dmνμια,(unde clI. II. 21, 386 et v. deròs adj. d-*ros II. 21, 395 eiusque sensus: vehemens fortasse repeti potest), vel cum radice 41 e. g. vocis alyòg(quacum adi. au*ros II. 18, 410 eiusque signiſicatio: horrendus cohaerere videtur) verbum dy„ exaequetur ²). Quo propius enim ad vocum radices accedimus intelli- gendas, eo subtilius distinguendum est, eoque cautius minimae formarum dis- crepantiae observandae sunt, quum ex iis discrimen non singularum vocum sed stirpium verborum amplarum pendeat*). Contra spiritus lenis radicis A

2) Prior radix Dammio(vide Duncanii cet. L. G. ed. Rost 1831, pag. 1225) po- sterior vel utraque Buttmanno(Lexilog. I. ed. II. p. 236) videbatur origo c. g. verbi dναααάαι Vid. Sect. II.

3) Licet etymologia et has radices altius investigatas sono quodam et vi quadam generali inter se convenire atque cum vocibus alienarum linguarum(inter se in univer- sum cognatarum) comparari posse probet, a lexilogia tamen ea ratio, similes radices atque linguas ita exaequandi, ut earum discrimina non observentur, religiose arcenda est.

Quamquam adeo usus verborum, ex radicibus variis natorum, interdum ad eundem sensum patet, radices tamen non confundantur oportet. Ita e. gr. dvwraœlvch ap. Suidam

al. et voce„œναιͥeνᷣ exponitur, quamvis radix v. diooo et radix IA prorsus differaut. Vid. infr.*