— 19-—
illius auctoritati haud parum adjecerunt. Deorum heroum
que fortia et dulcia facta, in aciei tumultu, in convivio fer lari, in templis facris, in theatro, foro ludisque publicis menti occurrentia, muſicam, eum poeſi conjuncdam, ubi- cunque excitaverunt. Conſtat in artium infantia vel dariora
arctiora, ümpliciora et asperiora majorem excitare vitae vi. gorem. Nunc ars muſica eſt excultior; at divina oculis funt remotiora et terrena apud plerosque menti propiora, Extra aedem cantus facri minus probantur, et nonniſi in campis interdum pie, ſed ruſtice lonant. Caeterum affecduum cu- piditatumque deſcriptiones multo magis, quam facta inci- tantia, five ſint magna, aut pia, ant pulchra, modulis publi- cis firepunt. Crebro quoque ars ſonis, aut nimis artiſicio fe, aut inſipienter prolatis, vel in nimiam oſientationem, vel. apud virgines inprimis, in pravum languoris lulum excedit: et aut ſtupor acerbus, fuavitatis loco, animo injicitur, aut fenſus perverlitatis, loco muliebritatis ingenioſe excultae. 9
Neque vero illas ob perverſitates interitum muſices anti-- quioris et antiquifſimae, neque adolescentiae generis morta- lis commiſferemur. Nam tempora adducuntur fato, ars ſonga; vita nonniſi ſingularum brevis; genus omne acternum et locuples; et quo cuique remotius aut occultius jacebunt thefauri, hercditate accepti, eo manebit Pauperior. Magna L.2 4 autem
*) De quibusdam novifſimae muſices generibus Horſtig(muſical. Zeit. 1908. N. 16.) ita fere judicat:„Wabhreſt du die Regeln der C: ſo zürne nicht wenn ein Bach wieder nulamds dencenahnnen heepe von Muſikalien, der auf deinem Fortepiano liegt, zulammenfafste und mit einer Bewegung, die ausdrückte: ins Feuer damit! dich aufe Gewiffen fragte: Iſt das Mufik?“.


