12
diviſaegue vis, et dotium discrepantium unionis harmoniae- que Animum extollit— poſteaque et Mlentem excitat— is adeat Muficam.*)
Poẽõſin ancipitis eſfe naturae, ſupra jam obfervatum. Qua- tenus fonis et rhythmo fingit, pars efficaciae muſicae adfſeri- batur illi Ubi vero fonis, rhythmice modulateque forma- tis„. infunt imagines pulchrae, notiones ideaeque verae, ut voci humanae carmen canenti, utraque ars intime ſimpliciſe ſimeque feſe adtingit et amplectitur. Neque regnat, neque fervit ulla; feil ex utriusvis amplexu et quaſi conjugio pro- creatur tertia, nova, tanquam ludens infans, utrique Pa- renti affinis, neutri par, utrique ſimilis: ars carmina fin- gendi ſimulque voce humana pulchre ea canendi, ſive, ut brevius eloquamur: cantus. Poölis,(pater,) Muſicae,(ma- tri,) fenfus interiores admiſtranti, infpirat imagines pulchras, fenlibus aptas, et cogitationes, imaginibus involutas. Eum igitur, qui propria mentis vi non Tolum notiones et ideas Ve- ras, in imaginibus pulchris, verborum ope rhythmice emin- tiandis, Pereipere, ſed et ſua ipſius indole modulos vocum
.. inve-
*) Effectus hujusce muſici exemplum laetifſimum, idemue trillifſimum ét fere incredibile, penitus menti noſtrae inſixum femper manebit.— In Caffiodori de muf. lib. fimiliter narratur:„Asclepiades medicus, majorum atteſta- ione doctiffimus, phrenctieum quendam per fymphoniam naturae fuae readdidiſfe memoratur; multa enim in aegris hominibus per hanc discipli- nam facta funt miracula.“— Conf. Pindar. pyth. III. 9a.— In Allg. Lit. — Zeit. 1814. N. 4.,„notatum eſt: dals die Wirkfamkeit der Muf. bey Gei- . ſieszerrüttung in der fympathotifſch übereinftimmenden Thä- tigkeit zwifehen der Scele und dem Körper ihren flaupigrund habe, iſ wold nur zu gegründet, aber wenig erforfeht und boachtet.“
8
2*„


