15
maturam! Tamen vero ipso priore tempore, quod cap. II. describitur, duorum millium numerum haud plane implevisse videntur, quum Xenophhon verbis.☛η ³εσεμμαν utatur. In §. 9. o libris scriptis legendum est: cdασιαόιςα τπονν⁶ uganou. 7105 ë Nay drhiras Nihious. Haec enim lectio vulgaris est, quae sola margine Stephani et Villois. rejicitur. Non ea in scriptoris irrepsisset, si alio hunc locum Zeuniuke modo po- tuisset expedire.
II. Ad cap. II.§. 19.
Eureueu diε‿αμνέι Ʒιιτ Abad⁴οναις 9774 16½ xu 6, r 94 ¶2 791 40.
Ne unus quidem cod. ms. 91140r, Vel S2Mo³ν, quae verba ab editoribus anabaseos inventa sunt, praebet. Meis- Lius in sua anabas. edit. itemque Hakenius(Xenoph. u. d. Zehntausend. Ein historischer Versuch&cc. Magdeburg 1805.) aliique nihil de hac difficultate! Sohneiderus: „ Iuntina cum Guelferbytano et libro Etonens. ·9ers habet; Brodaeus etkoci malebat. Aldinum 914 ¼οκeσαηα☛m quod prae- tulit Stephanus habet etiam margo Villois.“ Interpretibus scilicet haud verisimile est visum, per totos quinque dies Cyrum nonnisi triam parasangarum iter esse emensum. Ne- que ipse cum istis facere dubitarem si alii codd. mss quam quorum lectiones in margine Villois. sunt, adslipularentur,
neque


