34

posiacis) adiicimus ud⁴ οιννων Ceterum idrdvai B. P. V. eorcvcu A. Iordv Basil. L. Iam 6οαονν de cuius propria vi consule lexica, a palæstra repetitum usraροιιμανς referri ad orraßeio“ vere per- spexit Osannus p. 103. Sicut enim zdeuuor e lacunari pendentem tanquam calcem certaminum quorundam manibus Petebant 0i àοaf, ita oi orraßcorres e poculo aquam aut vinum ciiciebant aig ò orreio, dy—οmσρνν σ αάꝓωμ οεέα εαάνιιιααeνεκα, teste Critia tyranno fragm. 1, 2.

V. 3 sq. 2rεlOεεε—- v, i. e. manus inserite in ansas(dria eaque, ut videtur †⁵ασοεεον) noculorum(&́†νννι Athen. XI p. 782 D). Manus memorantur propterea quod rò urolee» dnd roꝰ εαπιονεένᷣεοο τοτtov dyod dueedroανμινν ε εεοιν υ‿ςοεν εdHov oi aldovreg elo τ0 oeov. Cur tamen ansæ poculorum in cottabo usurpatorum Gꝓαœlœ☚αꝶ dicantur hodie incompertum habemus. Poeulorum tamen genus apud- Græcos in usu fuisse, in quorum ausas digiti inserebantur, docet Athenæus XI p. 463 C. Sanculoror Lao αα— dAnodε τ ισοσν τιοσασ⁷⁵ον eig 6 Ol6v Te oνe da- riou Otslostν εᷣαααι εοιαιε.—* ανν εᷣτνον ieir, i. e. et antequam illum mittatis, eiiciatis, sc. eig r6 ortaeor. Pronomen eor referendum ad vorraor, quo non solum Iudus ille sJmposiacus sed etiam humor sive latex denotatur e poculis mittendus. Athen. XV P. 666 C. Keiraoxos d y rif re TL1σα.αόόν kOa)feraſe[sc. qroνν Tatæyie Oecœοαον α Podlovg Td drò oν οτετσαν dετασρο Lepeiv. Idem p. 667 D. ε ποτνμμιαιι oτνν αεταρο. Atque in hoc ludo præter gdνle, rézνe solenne fuisse verbum ic persuadebit tibi Osannus p. 123. Quam ob rem Dalecampiĩĩ et Pursani conie- cturam iey pro inepta librorum seriptura dde haud cunctanter in ordinem recepimus, licet singularis atque audacior sit forma inſinitivi ler pro ienca, illa quidem ab léoc derivanda.

V. 5. aranltn V. L.„ruνκ A. B. cr*d Nem P. quam seripturam propagavit quidem Dindorſins, non tamen explicavit, et si quando explicuerit, magnus mihi erit Apollo. Aequievimus quidem in adiectivo zutaxlerf, quo aoο poctice codem fere sensu atque ane(unde profectum esse videtur interpretamentum codicis B. ⁴εοα) h. l. accipiendus devexus appellatur, propterea quod hu- mor e poculo missus acrem ita percurrit ut devexam ineat viam ideoque fingat arcum: sic paullo obscurius atque contortius describuntur Critiæ Lardyor ror. At si vera esset scriptura adταυμν*j, Dionysius id quoque genio suo indulsisset ut penultimam eius adiectivi in arsi produceret vulgo correptam.

V. 6. al ldraypes— énterarai, hoc schema quod een vocant Pindariecum immerito offendit Schweighæuserum, cui pluralis i drayes cum singulari seretcra nullo modo construi posse videtur. cf. C. Schneider. ad Platon. Civit. Vol. I p. 122. Matthiæ gramm. Græc.§. 303. Scri- ptura codicis B. ⁵eréccrrai sapit interpretamentum. De notione vocis 1dtag et larayt cf. Bach. ad Critiæ fragm. 1, 2.—

4. Athenæus XV,!3 p. 668. P. Tnl Touντιασςσ ο Oια˙οꝓς—ſe ier“ 11„d,.) u³νt emi- T1*αυν( ½ε½ τό ν ατινν A.ενεαν ο‿ JIONEXIOT] l³⁴ 1 V⁊ Vauνoue oOxOsi Srrεdεεα ⁵õ]1c6 1⁴αν 6⁴ε Gσν ꝛ(ςάν ννμ̈έ̈ᷣdeν ε Sllo AlOeσνι 2μνμςσσGs derorert—poOnten ele 1εα‿eαά vdiνον r0νν r Gουνέιετιοσ³οννꝑ ϑeT=ο τ 1/ Dalauoe Mougdv srae errl ealtdra ratirret. 3 V. 1. Tuvroug olroxostv, sicut 1, 4. dodde deαπναινιι Carmina nempe in laudem eius qui

statim memoratur Gini nimirum vetusti et peregrini) amici composita velut vinum poeulo infusum tanquam propinantur, i. e. recitantur. Infinitivus otvoxos, quemadmodum 5.1 1. Eodu, pendet a seq.