35

verbo dr⁵⁵εινεσον Expliea: Vt earmina tanquam vinuem infundamus ad dextram tibi nohisque huncce amicum celebrabimus, i. e. carminum nostrorum argumentum versabitur in laudibus amici. De pronomine cf. ad 5, 1.— 1. 8

V. 2. doναeν— llor, veterem hunc peregrinumque amicum nullum plane esse alium nisi vetustum peregrinumque vinum verissime perspexit Schweighæuserus. Quod tamen vinum utrum Thasium fuerit an aliud nescio quod, hoc quidem parum ad rem.

V. 5. Similiter fere 5, 1. eioech Aorugov. cf. Næke ad Chœril. p. 165. Remigium linguæ dicitur de penetrabili sermonis sono, sumpta metaphora a strepitu remigii.— drνοπαεένμϊ 2ες hoyαer alror, mittamus in magnam laudem, i. e. magnis laudibus celebrabimus. 8

V. 4 sq. dε.ε½ε τ½— Galaxoe, Osannus p. 135 hunc Pheacem eundem fuisse suspicatur atque oratorem 671toy, de quo Eupolis apud Plutarch. Alcib. B. 1alεν dιοτοο, dôuearaœτο ereir. Aristophanes Equit. 1377.—

—- G% G%) Dalak, dside otn drεασy.

Eursννς νἀο επ nc sᷣαντεινο

ν pνuεοraade nc ae a. ouoride,

œεταννντειι⁶ε τν dοοta roũ doornrios.— Vnde hoc saltem efſicitur, Phæacem lingua quadam agilitate ac dexteritate excelluisse, ita ut Dio- nysius eius dsεnræ Iyo proverbii loco admitteret atque ad conviviorum oblectationem quam ma- xime idoneum esse iudicaret. Neque illud improbabiliter coniecit Osannus p. 133 Phæacem, qui teste Thucydide V, 4 sq. legatus in Siciliam atque Italiam missus est, in transitu Thurios quoque adisse ibique familiaritate cum Dionysio contracta symposiacum potissimum oratorem semet præbuisse.

*.

Athenæus NX, 61 p. 445 G. D.— rA ⁴†ρ /ενς eᷣᷣᷣᷣeeννς ι faouuouᷣον 6 TToyrlcνοπσ ενρ νπαἀαἀναν τνQ&lv xτ‿ννν Ietνανυνντ⁵μνντ(οινοπνQłꝭ—mι 01voy, Gt' uœzl mταμς usoag xul ς yiag, dru e l d αοοανς ιννεσει, 00 Tod αιφηια☚ένοος uerνιρνςἀ‿ vovrag odu zxνας Xaαανςσ ειινυουρεινοςο 0O ⁵NIIOX 6ꝛν 1 V leT eio Li dOdᷣaεα ερρ 1 115——

aul Tirse Olon*ovreg&r Al0εεσν‿ νανσον νέετοσαον να,οτια xl alacν ᷣετα.

Verba quæ apud Athenæum hoc distichum excipiunt a Dionysio aliena Corae auctore ita seri- 8. 2. benda: εαε ταον⁸οε(0„⁴eο—νε&νον od drνιν⁷ε) iε⁸ε,. c.. et ad sequentia referenda sunt. cf. Schweig-

hæuseri animadv. T. V p. 475 sq.— In ipso disticho desideratur verbum finitum. Athenæi locum ante oculos habuit Eustathius ad Homeri Iliad. p. 1245 ed. Rom. 6 d' Aος[Aioruotos] ²dA roue Suτσανσςσσυνσμεονςσ ονον νυννεμιν εςασς ε†ꝙ. . 6.—

Athenæus XV, 64 p. 702 C. Tœöνra— 0 orτοuς eο au*Qαναο εbν ν‿

rν Seινπηναοσσυν σmσοαυοςμασαεανι xνuαάαd*νιάα ον½ △ a*νιν¶ ⁴ε N FSION. STee S rt wd³dον ⁴οενοισν

8 du᷑⁊αeαακνοονεενοι 10 sro-Selrraτ,

Sententiam suam ex Pindaro expressisse Dionysium bene annotavit Schweighæuserus, fragm. 39 p. 388 ed. Bœckh. 7ν νπέ⁴σιμον õο νμεμ οασι i ετιασασαόσννοιαενοοσιν ¹ dody irααα εεέεεοαασν deéca; Hinc hausit etiam Aristophanes Equit. 1264 sqq. Eustathius ad Iliad. p. 1164, 24. Gigno? 0s Sler vo