9
roν νμιιον εευννꝙφανησ TyLeuleid—g. Præter hune locum eroticarum quidem elegiarum fragmenta hodie desiderantur, ita ut in medio relinquatur utrum poeta amorem separatim an una cum vino atque conviviis celebraverit. Poetam vero, qui xοimεειο νιν σι onrGrg appellatur*), præcipuam snam in symposiacis elegiis exposuisse virtutem qunm ipsa ratio demonstret tum elegiarum reliquiæ ante oculos ponunt. Sie Athenæus X, 68 integram Pæne, ut videtur, servavit Ionis elegiam(fragm. 1)
qua Liber bater, vitium ortus, incrementa, vindemiæ omnisque vini virtus ae natura celebrantur. Iam Athenæus, qui dixit: I ⁵ Gν νμνεττερι mο(sie emendandum pro vulg. v olvog pilu⸗ G0„ 9σωπꝙmοσοιεσ, έ̈να ρεενα irνναog, rGν 1ν ν Xlog dy rorg Xeεioug: aνπσ x. c. l. haud dubie sua et Ionis verba conglutinavit: Ioni vindicamus penthemimerim pentametri 1 H ε69 0 ⁸ 109 atque hexametrum a Casaubono iam in ntegrum restitutum: 9 009G;⸗ 0½ ꝙiXς uεᷣꝑα O8GSEG 416Gog, ita ut voeabulum 0lvog ab Athenæo explicandi caussa additum esse videatur. Quæ quum parum considerasset Osannus I. ce. p. 72. hane elegiam, evidenter dxeερεαον plane integram esse iudicavit. Integram vero elegiam idem Athenæus XI, 8 servassc videtur, quippe cui nihil desit quod iure desideres. Et quoniam in extremo disticho totius clegiæ cardo vertitur, habes carmen quo poeta convivium nuptiale celebrasse putandus est idque Spartæ apparatum, quandoquidem Hercules atque Procles regum Spartanorum auctores fuerunt et Alemena Herculis mater, ab Electryone Persei filio oriunda. Iacobsio tamen heroes quibus poeta lihari vult rem Argis agi signiſicare videntur. Ihi enim, inquit, Hercules, Alemena et Persei pro- genies præcipuo konore colebantur. Quis ille Procles sit ignoro equidem; cogites de Procle Hera- elida, cuius progenies Sparte regnavit.“ Sed ipse hie Procles in caussa est cur omnino rem m Spärer potius quam Argis aut alibi actam esse auguremur.
Praæcter fragmenta 3 et 4 Osannus p. 78 symposiaco elegiarum generi vindicavit locum Athe- naæi XI, 56 p. 473 B. νμνονπυιοε ϑες ꝙαG‿αον τουπνου œν 1oω0 Xrog 0 IO Olvo:, 7r1.80* 1/, quanquam Ionis verba nullum prorsus traxerunt colorem elegiacum sive dactylicum: quare ad jambicum genus spectare videntur atque ad fabulam potius nescio quam referenda et sic deseribenda:, 4 öC—=S rror olod IEcv.
Quo tamen iure Nieberdingius p. 49 hoc fragmentum ex Omphala manasse hariolatus sit parum assequor. Toto denique eœlo erravit Osannus quod verbum iaoσο- in Photü Lexico p. 92 ed. Cantabrig. Ioni adscriptum ad elegias reiecit: immo ex Omphala fahula satyrica repetitum anetore IHarpocratione p. 148. Oiaoog— 461 τν˙ mαιυοιεεέ☛νν πιιιιος enm Te*ετε* a
24u 920v.— 10ν 8„ On 7 1 1 vOtvςσ πl rπαασντονς Aεεοοναœατος drate Toννοσα.
Vtrum ketrastichium(kragm. 5) quo poeta ſidium incrementa commemorat ad symposiacum
(quandoquidem musica ars perpetua poeticæ comes a conviviis qualia Græcorum fuerunt nequaquam 1...
12) Suffragatur Aelianus V HI. II, 41. Torax à rr NXIoy rOr on œ ur-. aeO Td OTpo, dxoœαο EXelr. 3.