8

diori loco aliquando inquiremus. SIMONIDIS frustulum elegiæ eonvivalis nuper iam tractavimus de lugubri Græcorum elegia Spec. II p. 8. 16.

Sequitur I0N CHIVS, Orthomenis filius, qui quo anno natus sit nemo seriptorum veterum memoriæ prodidit. Attamen pro certo statuendum eum admodum adolescentem(raeνάασαοσι uεε᷑ιν˙ Chio Athenas transvectum una cum Cimone apud Laomedontem cœnasse ¹³⁴) atque Olympiade LXXXII primam fabulam Athenis docuisse ¹⁴), eundemque haud ita pridem e vita decessisse, quum Olympiadis LXXXX anno altero Aristophanis Pax in scena ageretur ¹⁵). Atque Athenæus I p. 3 F. quum tradat Ionem Chium Athenis in tragœdiarum certamine victoriam adeptum singulis Athe- niensibus Xloy Xεαιον dedisse, aut per se iam intelligendum est vinum Chium testa conditum, aut ad Casauboni coniecturam refugiendum Xiov(sc. Oiνοι*) εε⁴όαιμιοιο), vini Chii plenum fi= ctile, propterea quod figulina Athenas ex Chio asportare idem esset atque noctuam Athenas. Hæc interpretatio egregie confirmatur scholio V. in Aristophanis editione ab Im. Bekkero parata ad Pacem v. 301. p. 215. ubi verbis: Qα ϑε αμιιν d ½ον ινυιαμόρμον εαμ‿ τοαφννμieõdw Gν ⁴,ικωνο⁴:ινε uꝭ vinsoyra er⁴οτ τνðτ Gερ ννναυoον dον Xov veeιονν præterea haæc adduntur: sv τz Mréον⁹ vuuisfœ vu euvoide„dςν πμνον Xsν 0lvo- Tε‿αινυνναση d́ονη νioig. Quod quidem vinum inclusum fuisse fictilibus Athenæi et scholiastæ loci secum comparali luce clarius ostenduut.

Atque ut mittamus dramata, odas, dithyrambos, hymuos, quos denique pedestri oratione libros

conscripsit Ion, in eiusdem Podtr elegias accuratius inquirendum est, qui quum Bacchum invoca- verit hoece disticho: 4

xœοοε, didoν ν iνναά, zd, 6νννασάε ⁵⁴ρμφυν, Miwεεν εμσ☚ ππαά: elν ευα τ diαα ονes

convivalem potissimum elegiarum indolem atque naturam expfessisse videtur. Quare Nieberdingius p. 9 probabiliter observavit hæe duo, 70 ivεν Qνάα τ παεενν, omnia carmina atque adeo scripta lonis resonare hisque rebus animum eius fuisse oceupatum. Atque ieet“ præter iocos quales- eunque ad amorem quoque esse referendum declarat non solum distichum quo symposiaca elegia concluditur⸗ *„ 1 7 7 7 5rtνα νᷣ εuνεαο μι⁵⁴μeν 5ϑμς αμαςεαινοο, —— 5, 3 e*νο τν d⁴eνιαν ⁴ςοσοτεον πα 4 sed testis est etiam Athenæus X p. 456. F. Bdrch d Tirarreug 8 rolg eol Tovog rou oαπου †ιοσνοτπηqo mμρσ τάανιαναιασαα m Q εμ̈πτιαταατον τον⁵dονα* ααο d&v olg ele-

vyeioiς soe ν εέẽ ouοope Xoνiε Kogννiæᷣσα, Telkou d Sνατοeς, nal ITIeoenlea

1³) Plutarchi Cim. c. 9.

14) Schol. ad Aristophan. Pac. 801. cf. Clintonis fasti Hell. p. 51. G. Nisbetdins de lIone Chio (Lipsiae 1836. 8.) p. 1 sq.

15) Clinton. I. c. p. 79.

16) Vid. Athen. I, 59. p. 32 F